Zoals jullie inmiddels al in de gaten hebben, ben ik hier besmet geraakt met het “hash-virus” en probeer ik in elke stad waar ik heen ga te hashen. Het geeft je namelijk een mooie mogelijkheid om de stad op een andere manier te bekijken.
Aangezien de persoon waar ik te gast was op vrijdagavond een dinerafspraak had, besloot ik te gaan hashen. Er zou een stadsrun gezet worden door iemand die in Singapore ontmoet had. Dus met het adres op zak in de taxi gestapt. Van daaruit was het even zoeken naar waar men zich precies verzameld had. Normaal lopen wij in Singapore om 18.00 en is het nog licht. In Hong Kong startten we om 19.00 en was het dus al donker. De run loop je dus met behulp van een zaklamp. Dan merk je ook meteen dat het weer in Hong Kong iets anders is dan in Singapore. Ik kwam namelijk aan in een mouwloos shirtje en korte broek waar ik in Singapore meeloop, maar dat voelde toch frisjes voor het feit dat het in Hong Kong maar 17 graden was. Als je eenmaal gaat lopen valt het wel mee, maar het begin is lastig.
Na uitleg gehad te hebben over de checks vertrokken we en bij de eerste check ging het fout. We belandden op de trail terug naar de aankomstplaats. Dus terug naar waar we vandaan kwam (een lange steile trap terug op) en op zoek naar de oorspronkelijke trail. Na wat zoeken werden er markeringen gevonden en konden we onze run vervolgen. Er werd heel creatief gebruik gemaakt van heuvels en smalle paadjes die niet bijster goed verlicht waren, maar goed daar heb je een zaklamp voor bij. Langzaam slingerde onze route zich omhoog de bergen in tot dat we op een trail uitkwam. Hong Kong staat bekend om de wandeltrails in de bergen.
Vanaf sommige plekken op de trail had je in de avond een waanzinnig uitzicht over de verlichtte stad en een deel van de haven. Is toch wel even anders dan Singapore. De trail zelf was leuk om te doen en zo ervaar je Hong Kong ineens heel anders. Het grote voordeel is dat zolang je de markering blijft volgen je altijd weer op de plaats uitkomt waar je begonnen bent.
Na afloop was er een circle. Deze was een beetje matjes vergeleken met de circles die wij in Singapore gewend zijn. Echter een mixed hash (zowel mannen als vrouwen) heeft ook zo zijn voordelen aangezien er twee niet onaantrekkelijke dames in de circle gevraagd werd van shirt te wisselen en dat ook spontaan deden. Het verhaal erachter was dat de een het shirt voor de ander gekocht zou hebben voor de verjaardag en het zo mooi vond dat ze besloot het zelf te houden. Echter er werd toch besloten voor 1 avond te wisselen.
Daarna terug om goed te douchen, wat te gaan eten en daarna te gaan stappen.
Monday, April 19, 2010
Monday, April 12, 2010
Hong Kong
Na een weekendje in Singapore doorgebracht te hebben met mijn gast, was het het weekend erop mijn beurt om naar Hong Kong te gaan. Mijn eerste trip van het nieuwe jaar en ik had er ontzettend veel zin. Het ticket was geboekt de vliegtijden waren erg gunstig. Vroeg vertrekken in Singapore en laat vanuit Hong Kong terug.
Eenmaal in het vliegtuig valt meteen het verschil op. Ik vloog met United Airlines. United is net als Singapore Airlines onderdeel van Star Alliance, oh wat is het verschil groot. Ik ging zitten en de stoelen zijn een stuk minder comfortabel. Ik had geen eigen videoscherm en de services was ook niet om over naar huis te schrijven. Dan merk je meteen dat je bij Singapore iets meer betaalt, maar er toch zeker ook heel wat comfort voor terugkrijgt.
Gelukkig was het vliegtuig bijna leeg dus had ik alle ruimte. United vliegt namelijk vanuit Saigon en Singapore naar Hong Kong en van daaruit door naar de US. Vlak na de take off kregen we ontbijt of iets wat daarvoor door moest gaan. Een lunchbox met 2 cakejes en een schaaltje fruit (en dat voor een vlucht van bijna 4 uur). Alle keren dat ik met Singapore airlines gevlogen heb naar Saigon wat net anderhalf uur is, kreeg ik nog warm eten. Na het eten het toilet met een bezoekje vereerd. Toen ik de papieren handdoekjes weg wilde gooien en iets te hard op het deksel van de prullenbak drukte, viel het deksel meteen naar beneden in de stortkoker. Toen ik terug ging zitten en mezelf op de stoel naast me draaide viel het zitgedeelte eraf. Het was dus heel duidelijk een oude kist en dan te bedenken dat hij vanuit Hong Kong nog zeker 10 tot 12 uur moet vliegen naar de US. Dat geeft de burger moed zeg ik dan.
Eenmaal aangekomen in Hong Kong ben je meteen in een andere wereld. Alles is veel meer “Chinees” dan in Singapore. Alhoewel ik moet toegeven dat ik tot grote ergernis zeker een uur in de rij gestaan heb bij de immigration. Gelukkig is het visa-on-arrival. Nadat ik door immigration was, was de bagageband al leeg en stond mijn koffer op me te wachten. Ik had een instructielijstje mee gekregen inzake wat ik moest doen en hoe ik moest reizen. Dus het was op naar de MTR. De MTR is een trein die je vanaf het vliegveld naar Central (centraal station in Hong Kong centrum) brengt. Het grappige was dat je aan een rij lampjes in de coupe kon zien hoever je nog van een bepaald station verwijderd was.
Wat me meteen opviel was dat Hong Kong enorm heuvelachtig was en groen. Ik had verwacht dacht dat het een betonnen “jungle” zou zin a la downtown Manhattan, maar dat viel enorm mee.
Vanaf het station (Central) de taxi genomen in binnen een minuutje of 10 was ik op de plaats van bestemming. Je merkt meteen dat je in een andere wereld bent aangezien alles in Hong Kong veel gejaagder gaat. Mensen rijden aggressiever in het verkeer en alle straten zijn een stuk smaller.
Ik had verhalen gehoord dat Hong Kong erg smerig zou zijn, maar het zijn met name de gebouwen die er aan de buitenkant oud uitzien en wel een likje verf kunnen gebruiken dan dat het nu echt ontzettend smerig is. De straten zijn relatief schoon op Hong Kong Island, maar vanwege het feit dat de gebouwen eruit zien alsof ze aan de buitenkant wel een opknapbeurt kunnen gebruiken in combinatie met het feit dat het weer in januari eerder grijs is dan erg zonnig, ziet het er wat somberder uit.
Kijk je echter net iets verder naar het leven op straat. Dan merk je dat er heel veel buiten geleefd wordt en dat Hong Kong 24/7 socializen is. Heel veel uiteten of met vrienden / bekenden / (zaken)relaties iets eten of drinken in een bar of restaurant. Het idee van een foodcourt kennen ze in ieder geval niet in Singapore. Het is allemaal net een paar graadjes chiquer.
Omgekleed in het appartement, waar ik zou verblijven en daarna afgesproken om te gaan lunchen met de persoon waar ik te gast was. Voor haar was het namelijk een gewone werkdag. Daarna nog met iemand anders ergens anders in de stad koffie gedronken en vervolgens nog een meeting.
Daarna was het tijd om te gaan eten en te stappen. Aangezien ik 04.00 opgestaan was om naar het vliegveld te gaan, was het beste er rond 02.00. Besloten naar huis te gaan, alhoewel de gastvrouw het daar eigenlijk niet helemaal mee eens was. Onder het motto niemand gaat in Hong Kong voor 06.00 slapen, zouden we nog terug gaan. Heb er vriendelijk voor bedankt en gezegd dat we de volgende dag de schade wel in zouden halen en mijn bedje opgezocht. Al met al een geslaagde eerste dag in Hong Kong.
Eenmaal in het vliegtuig valt meteen het verschil op. Ik vloog met United Airlines. United is net als Singapore Airlines onderdeel van Star Alliance, oh wat is het verschil groot. Ik ging zitten en de stoelen zijn een stuk minder comfortabel. Ik had geen eigen videoscherm en de services was ook niet om over naar huis te schrijven. Dan merk je meteen dat je bij Singapore iets meer betaalt, maar er toch zeker ook heel wat comfort voor terugkrijgt.
Gelukkig was het vliegtuig bijna leeg dus had ik alle ruimte. United vliegt namelijk vanuit Saigon en Singapore naar Hong Kong en van daaruit door naar de US. Vlak na de take off kregen we ontbijt of iets wat daarvoor door moest gaan. Een lunchbox met 2 cakejes en een schaaltje fruit (en dat voor een vlucht van bijna 4 uur). Alle keren dat ik met Singapore airlines gevlogen heb naar Saigon wat net anderhalf uur is, kreeg ik nog warm eten. Na het eten het toilet met een bezoekje vereerd. Toen ik de papieren handdoekjes weg wilde gooien en iets te hard op het deksel van de prullenbak drukte, viel het deksel meteen naar beneden in de stortkoker. Toen ik terug ging zitten en mezelf op de stoel naast me draaide viel het zitgedeelte eraf. Het was dus heel duidelijk een oude kist en dan te bedenken dat hij vanuit Hong Kong nog zeker 10 tot 12 uur moet vliegen naar de US. Dat geeft de burger moed zeg ik dan.
Eenmaal aangekomen in Hong Kong ben je meteen in een andere wereld. Alles is veel meer “Chinees” dan in Singapore. Alhoewel ik moet toegeven dat ik tot grote ergernis zeker een uur in de rij gestaan heb bij de immigration. Gelukkig is het visa-on-arrival. Nadat ik door immigration was, was de bagageband al leeg en stond mijn koffer op me te wachten. Ik had een instructielijstje mee gekregen inzake wat ik moest doen en hoe ik moest reizen. Dus het was op naar de MTR. De MTR is een trein die je vanaf het vliegveld naar Central (centraal station in Hong Kong centrum) brengt. Het grappige was dat je aan een rij lampjes in de coupe kon zien hoever je nog van een bepaald station verwijderd was.
Wat me meteen opviel was dat Hong Kong enorm heuvelachtig was en groen. Ik had verwacht dacht dat het een betonnen “jungle” zou zin a la downtown Manhattan, maar dat viel enorm mee.
Vanaf het station (Central) de taxi genomen in binnen een minuutje of 10 was ik op de plaats van bestemming. Je merkt meteen dat je in een andere wereld bent aangezien alles in Hong Kong veel gejaagder gaat. Mensen rijden aggressiever in het verkeer en alle straten zijn een stuk smaller.
Ik had verhalen gehoord dat Hong Kong erg smerig zou zijn, maar het zijn met name de gebouwen die er aan de buitenkant oud uitzien en wel een likje verf kunnen gebruiken dan dat het nu echt ontzettend smerig is. De straten zijn relatief schoon op Hong Kong Island, maar vanwege het feit dat de gebouwen eruit zien alsof ze aan de buitenkant wel een opknapbeurt kunnen gebruiken in combinatie met het feit dat het weer in januari eerder grijs is dan erg zonnig, ziet het er wat somberder uit.
Kijk je echter net iets verder naar het leven op straat. Dan merk je dat er heel veel buiten geleefd wordt en dat Hong Kong 24/7 socializen is. Heel veel uiteten of met vrienden / bekenden / (zaken)relaties iets eten of drinken in een bar of restaurant. Het idee van een foodcourt kennen ze in ieder geval niet in Singapore. Het is allemaal net een paar graadjes chiquer.
Omgekleed in het appartement, waar ik zou verblijven en daarna afgesproken om te gaan lunchen met de persoon waar ik te gast was. Voor haar was het namelijk een gewone werkdag. Daarna nog met iemand anders ergens anders in de stad koffie gedronken en vervolgens nog een meeting.
Daarna was het tijd om te gaan eten en te stappen. Aangezien ik 04.00 opgestaan was om naar het vliegveld te gaan, was het beste er rond 02.00. Besloten naar huis te gaan, alhoewel de gastvrouw het daar eigenlijk niet helemaal mee eens was. Onder het motto niemand gaat in Hong Kong voor 06.00 slapen, zouden we nog terug gaan. Heb er vriendelijk voor bedankt en gezegd dat we de volgende dag de schade wel in zouden halen en mijn bedje opgezocht. Al met al een geslaagde eerste dag in Hong Kong.
Monday, April 5, 2010
Chinees nieuwjaar
Het weekend van 13 -14 februari is dit jaar het belangrijkste weekend voor de Chinese gemeenschap omdat dan het Chinese nieuwjaarsfeest gevierd wordt. Overal werden de straten weer mooi versierd en teksten opgehangen: “Gong Xi Fa Cai”. Wat je ook veel hoort is “Kung Hei Fat Choy”. Waar Gong Xi Fa Cai meer de traditionele betekenis heeft van gelukkig nieuwjaar zoals wij dat kennen in de Westerse wereld betekent Kung Hei Fat Choy, meer iets in de zin van “congratulations and be prosperous” (gefeliciteerd en alle geluk en voorspoed toegewenst, iets wat ik wel kan gebruiken dit jaar :-)).
Zaterdag de 13e hadden we eerst een bestuursvergadering van de hardloopgroep waar ik heen moest aangezien ik dit jaar in het bestuur zit. Daarna terugegaan naar het appartement. De Australische buurman smste nog om wat te gaan drinken bij de bar op de begane grond. Dus daar nog maar even aangeschoven voor een drankje.
Ik had ook iemand uitgenodigd om het vuurwerk in de baai (Marina Bay) te komen bekijken aangezien ik vanuit mijn appartement een mooi uitzicht over de baai heb waarin het vuurwerk wordt afgestoken.
Dus nog even een paar biertjes gaan halen in de supermarkt in Lau Pa Sat (heerlijk dat alles hier 24 uur per dag open is J en daarna naar boven om het vuurwerk te gaan bekijken. Helaas duurde dat maar goed 10 minuten maar het was wel erg mooi. Alles in Singapore is gereguleerd. Dus het moest beperkt blijven tot inderdaad een minuut of 10.
Dit jaar is het jaar van de tijger (Fu). Ik heb me nog niet genoeg in de Chinese astrologie verdiept, dus ik weet niet precies wat het inhoudt, maar alles heeft hier met geluk en voorspoed te maken. Ik had recent een lunch en daar werd Yu Sheng geserveerd. Yu Sheng is een salade die je moet “tossen”. Volgens mij is het Nederlandse woord mixen. Er liggen in ieder geval een aantal verschillende dingen op een groot bord en alles heeft een eigen betekenis. Veel heeft te maken met geluk en voorspoed. Iedereen krijgt dan stokjes. De bedoeling is dan om met zijn allen de salade te mixen. Dus met je stokjes een deel vastpakken, hoog boven het bord optillen en dan losschudden boven het bord. Dit doe je dan samen als groep waarna je de salade opeet.
Het Chinees nieuwjaarsfeest duurt altijd een week of 2. Dus er rijden dan nog zeker 2 weken pick-ups door de stad met in de achterbak kleurrijk verkleedde mensen, met trommels en ander slagwerk.
Heel leuk om te zien en weer net even een andere ervaring dan vorig jaar.
Zaterdag de 13e hadden we eerst een bestuursvergadering van de hardloopgroep waar ik heen moest aangezien ik dit jaar in het bestuur zit. Daarna terugegaan naar het appartement. De Australische buurman smste nog om wat te gaan drinken bij de bar op de begane grond. Dus daar nog maar even aangeschoven voor een drankje.
Ik had ook iemand uitgenodigd om het vuurwerk in de baai (Marina Bay) te komen bekijken aangezien ik vanuit mijn appartement een mooi uitzicht over de baai heb waarin het vuurwerk wordt afgestoken.
Dus nog even een paar biertjes gaan halen in de supermarkt in Lau Pa Sat (heerlijk dat alles hier 24 uur per dag open is J en daarna naar boven om het vuurwerk te gaan bekijken. Helaas duurde dat maar goed 10 minuten maar het was wel erg mooi. Alles in Singapore is gereguleerd. Dus het moest beperkt blijven tot inderdaad een minuut of 10.
Dit jaar is het jaar van de tijger (Fu). Ik heb me nog niet genoeg in de Chinese astrologie verdiept, dus ik weet niet precies wat het inhoudt, maar alles heeft hier met geluk en voorspoed te maken. Ik had recent een lunch en daar werd Yu Sheng geserveerd. Yu Sheng is een salade die je moet “tossen”. Volgens mij is het Nederlandse woord mixen. Er liggen in ieder geval een aantal verschillende dingen op een groot bord en alles heeft een eigen betekenis. Veel heeft te maken met geluk en voorspoed. Iedereen krijgt dan stokjes. De bedoeling is dan om met zijn allen de salade te mixen. Dus met je stokjes een deel vastpakken, hoog boven het bord optillen en dan losschudden boven het bord. Dit doe je dan samen als groep waarna je de salade opeet.
Het Chinees nieuwjaarsfeest duurt altijd een week of 2. Dus er rijden dan nog zeker 2 weken pick-ups door de stad met in de achterbak kleurrijk verkleedde mensen, met trommels en ander slagwerk.
Heel leuk om te zien en weer net even een andere ervaring dan vorig jaar.
Tuesday, March 30, 2010
Australia Day ball
Het Australia Day ball was een mooie gelegenheid om er even lekker tussenuit te zijn. Ik zoek nog steeds naar een goede typering voor de sfeer van de avond, maar ik denk dat ik me aan moet sluiten bij de typeringen die een van de mensen uit mijn loopgroep er aan gaf.
Die typeerde het als volgt: “Australia is a young nation, so Aussies don’t have a culture, they just want another reason to get pissed.” Wat hij daarmee wilde zeggen is dat Australie als land nog niet heel oud is en vergeleken met landen als Engeland, Schotland en Ierland ook geen eeuwenoude tradities hebben. Australiers houden van drinken en grijpen iedere kans aan om dat te doen.
Gala’s zijn eigenlijk altijd best leuke feestjes. De hele sfeer is anders. Iedereen ziet er netjes gekleed uit. In ieder geval de mensen die zichzelf en het hele idee van een “gala” respecteren proberen zich aan de dresscode te houden. Anderen daarentegen trekken gewoon het eerste het beste uit de kast wat ze tegenkomen. Het zegt vaak genoeg over de persoon zelf.
Na alle grappen en grollen over spelletjes waarmee je prijzen kon winnen (er gaat hier geen gala of Dinner & Dance voorbij zonder idiote spelletjes) werd er een heerlijk diner geserveerd met volop drank. Naast mij zaten 2 Australiers aan de tafel. Daarnaast een Singaporees stel en daarnaast een stel uit de UK. Een heel gemengd gezelschap, maar wel erg gezellig. Later op de avond was er nog een veiling van allerlei attributen (tapijten, schilderijen, muziekvoorwerpen, etc) waar gretig op geboden werd.
Daarna werd er nog een heel buffet aan snacks opgediend buiten de grote zaal alvorens de band begon te spelen en een groot deel zich op de dansvloer begaf.
Terugkijkend op de avond met de opmerkingen van de persoon uit mijn loopgroep in mijn achterhoofd kan ik zeggen dat hij gelijk heeft. Na het diner en de veiling kwam ik de persoon tegen die de hele avond aan elkaar praatte tegen buiten de grote zaal en zijn oogjes waren heel glazig en hij liep niet heel soepel en heel recht meer. Hij schijnt overigens een bekend TV commentator te zijn voor bepaalde sporten op de Australische TV, maar goed ergens is het leuk dat je dat niet weet en je dus met een hele diverse groep mensen kunt praten en een onwijs gezellig avond kunt hebben. Daarna kwam ik nog een van de dames tegen die bij mij aan tafel gezeten had en ook zij had enigszins glazige ogen en liep niet zo soepel meer. Het feit dat ik haar niet goed verstond kan zowel liggen aan het feit dat ze een Australisch accent had als het feit dat ze misschien net iets te veel gedronken had.
De dame waarmee ik op het gala was, zou die ochtend rond 4 uur naar het vliegveld vertrekken om daar rond 06.00 terug te vliegen naar Hong Kong. Om 12.00 uur moest ze namelijk een barbeque opstarten bij haar thuis, maar dat werd op afstand volgens mij goed gecoordineerd met enkele telefoontjes en smsjes. Ik ben zelf iets na 02.00 afgehaakt aangezien het net iets te veel van het goede was na de korte nacht de nacht ervoor.
Al met al een supergezellig weekend. Ik werd nog hartelijk bedankt voor mijn goede gastheerschap en het weekend erop zou zijn mijn gastvrouw zijn in Hong Kong en mij daar rondleiden. Ik kijk er nu al naar uit. :-)
Die typeerde het als volgt: “Australia is a young nation, so Aussies don’t have a culture, they just want another reason to get pissed.” Wat hij daarmee wilde zeggen is dat Australie als land nog niet heel oud is en vergeleken met landen als Engeland, Schotland en Ierland ook geen eeuwenoude tradities hebben. Australiers houden van drinken en grijpen iedere kans aan om dat te doen.
Gala’s zijn eigenlijk altijd best leuke feestjes. De hele sfeer is anders. Iedereen ziet er netjes gekleed uit. In ieder geval de mensen die zichzelf en het hele idee van een “gala” respecteren proberen zich aan de dresscode te houden. Anderen daarentegen trekken gewoon het eerste het beste uit de kast wat ze tegenkomen. Het zegt vaak genoeg over de persoon zelf.
Na alle grappen en grollen over spelletjes waarmee je prijzen kon winnen (er gaat hier geen gala of Dinner & Dance voorbij zonder idiote spelletjes) werd er een heerlijk diner geserveerd met volop drank. Naast mij zaten 2 Australiers aan de tafel. Daarnaast een Singaporees stel en daarnaast een stel uit de UK. Een heel gemengd gezelschap, maar wel erg gezellig. Later op de avond was er nog een veiling van allerlei attributen (tapijten, schilderijen, muziekvoorwerpen, etc) waar gretig op geboden werd.
Daarna werd er nog een heel buffet aan snacks opgediend buiten de grote zaal alvorens de band begon te spelen en een groot deel zich op de dansvloer begaf.
Terugkijkend op de avond met de opmerkingen van de persoon uit mijn loopgroep in mijn achterhoofd kan ik zeggen dat hij gelijk heeft. Na het diner en de veiling kwam ik de persoon tegen die de hele avond aan elkaar praatte tegen buiten de grote zaal en zijn oogjes waren heel glazig en hij liep niet heel soepel en heel recht meer. Hij schijnt overigens een bekend TV commentator te zijn voor bepaalde sporten op de Australische TV, maar goed ergens is het leuk dat je dat niet weet en je dus met een hele diverse groep mensen kunt praten en een onwijs gezellig avond kunt hebben. Daarna kwam ik nog een van de dames tegen die bij mij aan tafel gezeten had en ook zij had enigszins glazige ogen en liep niet zo soepel meer. Het feit dat ik haar niet goed verstond kan zowel liggen aan het feit dat ze een Australisch accent had als het feit dat ze misschien net iets te veel gedronken had.
De dame waarmee ik op het gala was, zou die ochtend rond 4 uur naar het vliegveld vertrekken om daar rond 06.00 terug te vliegen naar Hong Kong. Om 12.00 uur moest ze namelijk een barbeque opstarten bij haar thuis, maar dat werd op afstand volgens mij goed gecoordineerd met enkele telefoontjes en smsjes. Ik ben zelf iets na 02.00 afgehaakt aangezien het net iets te veel van het goede was na de korte nacht de nacht ervoor.
Al met al een supergezellig weekend. Ik werd nog hartelijk bedankt voor mijn goede gastheerschap en het weekend erop zou zijn mijn gastvrouw zijn in Hong Kong en mij daar rondleiden. Ik kijk er nu al naar uit. :-)
Monday, March 22, 2010
Bezoek uit Hong Kong
Op donderdag kreeg een mailtje van een vriendin uit Hong Kong dat ze het weekend in Singapore zou zijn en of ik zin had om iets leuks te gaan doen. Ik had dus welgeteld 1 dag de tijd om iets te bedenken. Maar goed ik ken haar al wat langer en ze plant dingen nooit heel erg ver vooruit, maar veelal spontaan en last minute. Dat is ook iets wat in zijn algemeenheid wel geldt in Singapore, alles is hier wat meer vrijheid blijheid en soms heeft lang van te voren iets plannen niet heel veel zin. Dat is even een omschakeling in het begin, maar het went vanzelf zodra je het hele idee van houvast en structuur los kunt laten. Iets wat volgens mij typisch Nederlands is. :-)
Ze houdt wel van een feestje dus vrijdagavond moesten we natuurlijk op stap. We zijn begonnen in de New Asia bar. Deze bar ligt op de 70e etage van het Swissotel en geeft een prachtig uitzicht over de stad. Daar kwamen we meteen bekenden van haar tegen en die hadden volgens mij ook wel zin in een feestje, want voor ik iets kon bestellen kwamen de drankjes al voorbij.
Tegen 02.00 besloten we richting Clarke Quay te gaan om daar nog verder te gaan stappen. Uiteindelijk in Attica beland. Daar werden meteen flessen wodka besteld. Uiteindelijk was ik rond half 5 terug thuis en het jammere was dat ik de volgende dag een bezichtiging voor een appartement had, waarbij de makelaar me om 09.30 op zou halen. Dat viel niet mee. :-)
Na de bezichtiging naar de gym gegaan om het laatste restje ellende eruit te sporten om vervolgens samen te gaan lunchen. Na wat brainstormen hadden we besloten naar Sentosa te gaan. Daar uiteindelijk bij Cafe del Mar op het terras beland en heerlijk geluncht. Beetje jammer is dat het uitzicht met name een kunstmatig aangelegd strand is en net uit de kust allerlei grote schepen voor anker liggen. Daarna nog wat rondgelopen op Sentosa en naar de “surfbak” gekeken. De zogenaamde surfbak is een bak, waarin ze een water spuiten om een kunstmatige golf te creeren waarop mensen kunnen leren boardsurfen. Dus gewoon op een klein plankje zonder zeil. Zag er erg grappig uit en is volgens mij een erg leuke besteding van je vrije middag. Jammer dat we er niet op gekleed waren.
Vervolgens terug gegaan naar mijn appartement aangezien zij naar een gala moest en ik wat zou gaan eten. Aangezien de galajurk een dag in de koffer gezeten had, zat deze natuurlijk redelijk in de vouwen en moest deze dus gestreken / gestoomd worden, maar dat laatste is een beetje lastig als het 17.00 is en je om 19.00 op het gala moet verschijnen. Dus ik voelde hem al aankomen. Of ik dat niet even wilde doen. Nu zijn er dingen waar ik goed in en dingen waar ik niet goed in ben en strijken valt duidelijk in de laatste categorie. Daarom ben ik ook zo blij dat ik hier weer een werkster heb die 1 keer per week komt schoonmaken en strijken. Ik ga dan ook zeker niet een dure zijden galajurk van iemand anders strijken en zeker niet als ze maar 1 zo’n jurk bij heeft. Maar goed samen ben je sterker en creatiever dan alleen en ik heb blijkbaar een heel fancy strijkijzer. Dus uiteindelijk de jurk op een kleerhanger aan de lamp gehangen en vervolgens het strijkijzer erlangs bewegen om de jurk zo alsnog te stomen. Het werkte eigenlijk best goed. :-)
Vervolgens meegereden naar het Swissotel. Je laat tenslotte een dame in galajurk en hoge hakken niet alleen met haar koffer sjouwen. Daar aangekomen ging zij de kaartes ophalen. Die werden bewaard door een andere vriend die mij nog herkende uit Vietnam en vroeg of ik ook niet wilde komen. Ik was er niet echt op gekleed, maar kreeg een kaartje in mijn handen gedrukt en ben dus snel terug naar huis gegaan om om te kleden. Eerst thuis nog even snel een vlucht naar Hong Kong geboekt en vervolgens omgekleed en teruggegaan naar het gala (het jaarlijkse ANZ Australia Ball).
Ze houdt wel van een feestje dus vrijdagavond moesten we natuurlijk op stap. We zijn begonnen in de New Asia bar. Deze bar ligt op de 70e etage van het Swissotel en geeft een prachtig uitzicht over de stad. Daar kwamen we meteen bekenden van haar tegen en die hadden volgens mij ook wel zin in een feestje, want voor ik iets kon bestellen kwamen de drankjes al voorbij.
Tegen 02.00 besloten we richting Clarke Quay te gaan om daar nog verder te gaan stappen. Uiteindelijk in Attica beland. Daar werden meteen flessen wodka besteld. Uiteindelijk was ik rond half 5 terug thuis en het jammere was dat ik de volgende dag een bezichtiging voor een appartement had, waarbij de makelaar me om 09.30 op zou halen. Dat viel niet mee. :-)
Na de bezichtiging naar de gym gegaan om het laatste restje ellende eruit te sporten om vervolgens samen te gaan lunchen. Na wat brainstormen hadden we besloten naar Sentosa te gaan. Daar uiteindelijk bij Cafe del Mar op het terras beland en heerlijk geluncht. Beetje jammer is dat het uitzicht met name een kunstmatig aangelegd strand is en net uit de kust allerlei grote schepen voor anker liggen. Daarna nog wat rondgelopen op Sentosa en naar de “surfbak” gekeken. De zogenaamde surfbak is een bak, waarin ze een water spuiten om een kunstmatige golf te creeren waarop mensen kunnen leren boardsurfen. Dus gewoon op een klein plankje zonder zeil. Zag er erg grappig uit en is volgens mij een erg leuke besteding van je vrije middag. Jammer dat we er niet op gekleed waren.
Vervolgens terug gegaan naar mijn appartement aangezien zij naar een gala moest en ik wat zou gaan eten. Aangezien de galajurk een dag in de koffer gezeten had, zat deze natuurlijk redelijk in de vouwen en moest deze dus gestreken / gestoomd worden, maar dat laatste is een beetje lastig als het 17.00 is en je om 19.00 op het gala moet verschijnen. Dus ik voelde hem al aankomen. Of ik dat niet even wilde doen. Nu zijn er dingen waar ik goed in en dingen waar ik niet goed in ben en strijken valt duidelijk in de laatste categorie. Daarom ben ik ook zo blij dat ik hier weer een werkster heb die 1 keer per week komt schoonmaken en strijken. Ik ga dan ook zeker niet een dure zijden galajurk van iemand anders strijken en zeker niet als ze maar 1 zo’n jurk bij heeft. Maar goed samen ben je sterker en creatiever dan alleen en ik heb blijkbaar een heel fancy strijkijzer. Dus uiteindelijk de jurk op een kleerhanger aan de lamp gehangen en vervolgens het strijkijzer erlangs bewegen om de jurk zo alsnog te stomen. Het werkte eigenlijk best goed. :-)
Vervolgens meegereden naar het Swissotel. Je laat tenslotte een dame in galajurk en hoge hakken niet alleen met haar koffer sjouwen. Daar aangekomen ging zij de kaartes ophalen. Die werden bewaard door een andere vriend die mij nog herkende uit Vietnam en vroeg of ik ook niet wilde komen. Ik was er niet echt op gekleed, maar kreeg een kaartje in mijn handen gedrukt en ben dus snel terug naar huis gegaan om om te kleden. Eerst thuis nog even snel een vlucht naar Hong Kong geboekt en vervolgens omgekleed en teruggegaan naar het gala (het jaarlijkse ANZ Australia Ball).
Tuesday, March 16, 2010
Eten bij de buren
Per toeval raakte ik in de bar onder het complex met een aantal mensen in gesprek. 1 daarvan bleek ook in hetzelfde complex te wonen als ik, maar dan in de andere toren en een fervent zeilfan te zijn. Vervolgens wissel je gegevens uit en daarna nog een keer afgesproken om wat te gaan drinken. Het jammere was dat hij de volgende dag vrij was en ik moest werken. Dat had ik alleen net even iets te laat in de gaten. Maar goed de avond was verder erg gezellig.
Naast een fervent zeilfan houdt de “buurman” ook erg van koken. Dus werd ik uitgenodigd om bij hem en zijn vriendin te komen eten. Hij had nog wat meer mensen uitgenodigd dus het zou beloofde een erg gezellige avond te worden. Ik begreep namelijk dat hij een halve dag in de keuken gestaan had.
Had tussendoor ergens een biertje gedronken en werd bij binnenkomst meteen getrakteerd op champagne. Vervolgens kwamen de andere gasten binnen. Nadat de champagne op was langzaam aan tafel gegaan. Het voorgerecht was een heerlijke soep. Daar had ik glaasje wit bij. Daarna het hoofdgerecht was een heerlijke boeuf bourguignon. Daarbij wat rode wijn gedronken en vervolgens nog een andere rode wijn bij de kaas.
Het eten was allemaal even overheerlijk en heb er echt van genoten. Interessante gesprekken gehad. Ik begreep wel dat zijn vriendin redelijk wat mensen kende in Singapore en zo hoor je dan ook wat meer over wat zich in Singapore afspeelt wat je zo snel als expat niet ziet.
Aangezien ik op zoek ben naar een nieuw appartement, heeft ze me nog een goede agent aangeraden die me aan het helpen is om iets nieuws te zoeken. De huurprijzen zijn namelijk door het dak gegaan. Voor veel appartementen in het complex waar ik nu woon vragen ze rustig 50%-90% meer aan huur. Hoezo economische crisis denk je dan.
Daarna nog naar het skyterras gegaan om daar een laatste drankje te doen alvorens te gaan slapen.
Al met al een hele gezellige avond en ik ben blij met zulke aardige buren.
Naast een fervent zeilfan houdt de “buurman” ook erg van koken. Dus werd ik uitgenodigd om bij hem en zijn vriendin te komen eten. Hij had nog wat meer mensen uitgenodigd dus het zou beloofde een erg gezellige avond te worden. Ik begreep namelijk dat hij een halve dag in de keuken gestaan had.
Had tussendoor ergens een biertje gedronken en werd bij binnenkomst meteen getrakteerd op champagne. Vervolgens kwamen de andere gasten binnen. Nadat de champagne op was langzaam aan tafel gegaan. Het voorgerecht was een heerlijke soep. Daar had ik glaasje wit bij. Daarna het hoofdgerecht was een heerlijke boeuf bourguignon. Daarbij wat rode wijn gedronken en vervolgens nog een andere rode wijn bij de kaas.
Het eten was allemaal even overheerlijk en heb er echt van genoten. Interessante gesprekken gehad. Ik begreep wel dat zijn vriendin redelijk wat mensen kende in Singapore en zo hoor je dan ook wat meer over wat zich in Singapore afspeelt wat je zo snel als expat niet ziet.
Aangezien ik op zoek ben naar een nieuw appartement, heeft ze me nog een goede agent aangeraden die me aan het helpen is om iets nieuws te zoeken. De huurprijzen zijn namelijk door het dak gegaan. Voor veel appartementen in het complex waar ik nu woon vragen ze rustig 50%-90% meer aan huur. Hoezo economische crisis denk je dan.
Daarna nog naar het skyterras gegaan om daar een laatste drankje te doen alvorens te gaan slapen.
Al met al een hele gezellige avond en ik ben blij met zulke aardige buren.
Monday, March 8, 2010
1 jaar in Singapore
Terug in Singapore kon het aftellen beginnen. 14 januari 2010 was ik precies 1 jaar in Singapore. Dat is dan een mooi moment om de balans op te maken over het afgelopen jaar. Wat heeft 1 jaar in het buitenland me wel en ook wat heeft het me niet gebracht.
Het afgelopen jaar is eigenlijk redelijk snel gegaan. Het is niet dat ik me mijn aankomst nog als de dag van gisteren herinner, maar het is wel redelijk snel voorbij gegaan.
Voor wat betreft werk is het geen gemakkelijk jaar geweest. Ik heb een hele mooie uitdaging gekregen door een tijdje in Vietnam door te mogen brengen waar ik enorm veel gezien en toch ook wat geleerd heb. Singapore was een stuk lastiger. Zeker ook gezien het feit dat de economische omstandigheden niet echt meewerkten, wat toch zijn weerslag heeft op de werkvloer. Door de vele nationaliteiten en de algehele cultuur in Azie is het hier een stuk competitiever. Er zijn weinig Nederlanders die ik in de Big 4 gezien heb die supercompetitief zijn. Daarentegen weten veel mensen dat ze in Azie moeten zijn om dat daar de economische ontwikkeling voor de komende jaren gaat gebeuren. Hier liggen toch net iets meer opportunities dan in Europa. Het was duidelijk te zien dat er hier al weer redelijk wat mensen aangenomen werden (o.a. banken en advieswereld) terwijl er in Europa nog volop mensen ontslagen werden.
Nederlanders zijn in ieder geval niet zo open-minded en subtiel als dat we zelf denken dat we zijn. Nederlanders zijn er direct, soms op het botte af en een groot deel zoekt elkaar op. Daar is niks mis mee, maar die mensen staan op een andere manier in het leven. Die zijn hier vaak voor een tijdelijke periode heen gestuurd en voor hen is het dus vooral een lange vakantie die ze moeten gebruiken om zoveel mogelijk te zien van de regio.
Prive is het ook een jaar met ups en downs geweest. Ik heb heel veel leuke mensen mogen ontmoeten waarmee ik veel leuke dingen heb kunnen doen (b.v. de hash en wat mensen waar ik vriendschappen mee opgebouwd heb). Je merkt wel dat sommige dingen ook erg oppervlakkig zijn. Waar veel mensen relatief open zijn in het begin verandert dat naar verloop van tijd. Zeker voor de mensen die hier langer zitten. Die hebben vaak hun eigen vriendenclub en willen best een keer iets doen, maar toch vooral niet te vaak. Je moet als je bij mensen aanhaakt ook vooral aangehaakt blijven. Toen ik door een lastige periode ging in het midden van het jaar stond mijn hoofd vooral niet naar uitgaan. Die mensen geven dan nu ook niet thuis als je een keer wat wil afspreken. Het advies is hier dan ook om het eerste jaar/anderhalf jaar zoveel mogelijk mensen te ontmoeten en daarna te gaan filteren, maar dat is eigenlijk meer een natuurlijk proces wat vanzelf gaat. Ook hier word je sterker van als mens.
Wat kan ik er verder over vertellen. Ik ben er inmiddels wel achter dat het leven in Azie me goed bevalt. Het weer is het hele jaar door uitstekend (was meteen meer dan een week echt goed ziek toen ik terugkwam). Ik hou ontzettend van Aziatisch eten (dumplings, noodles, rijst in allerlei variaties met vis en vooral vlees). Het feit dat je iedere avond op het terras kunt zitten geeft iedere dag weer een beetje een vakantiegevoel. Het is heerlijk om van de “van 9 tot 5” mentaliteit af te zijn en verder is het een hele mooie uitvalsbasis om van hieruit veel te reizen. Dat is in ieder geval een van mijn goede voornemens.
Een aantal andere dingen zijn natuurlijk ook waar. Er was ook tijd dat het wat minder ging met me hier in Singapore (zowel zakelijk als prive). En ja dan voel je je inderdaad heel alleen, omdat er dan geen familie of vrienden zijn waar je je verhaal bij kwijt kunt. Vriendschappen hier zijn in zijn algemeenheid toch net iets oppervlakkiger dan “back home” en iedereen kent iedereen hier dus je moet heel erg oppassen wat je tegen wie vertelt.
Al met al kan ik concluderen dat een jaar is wat ik zeker niet had willen missen en ik zie het als een uitdaging om er dit jaar een beter jaar van te maken.
Het afgelopen jaar is eigenlijk redelijk snel gegaan. Het is niet dat ik me mijn aankomst nog als de dag van gisteren herinner, maar het is wel redelijk snel voorbij gegaan.
Voor wat betreft werk is het geen gemakkelijk jaar geweest. Ik heb een hele mooie uitdaging gekregen door een tijdje in Vietnam door te mogen brengen waar ik enorm veel gezien en toch ook wat geleerd heb. Singapore was een stuk lastiger. Zeker ook gezien het feit dat de economische omstandigheden niet echt meewerkten, wat toch zijn weerslag heeft op de werkvloer. Door de vele nationaliteiten en de algehele cultuur in Azie is het hier een stuk competitiever. Er zijn weinig Nederlanders die ik in de Big 4 gezien heb die supercompetitief zijn. Daarentegen weten veel mensen dat ze in Azie moeten zijn om dat daar de economische ontwikkeling voor de komende jaren gaat gebeuren. Hier liggen toch net iets meer opportunities dan in Europa. Het was duidelijk te zien dat er hier al weer redelijk wat mensen aangenomen werden (o.a. banken en advieswereld) terwijl er in Europa nog volop mensen ontslagen werden.
Nederlanders zijn in ieder geval niet zo open-minded en subtiel als dat we zelf denken dat we zijn. Nederlanders zijn er direct, soms op het botte af en een groot deel zoekt elkaar op. Daar is niks mis mee, maar die mensen staan op een andere manier in het leven. Die zijn hier vaak voor een tijdelijke periode heen gestuurd en voor hen is het dus vooral een lange vakantie die ze moeten gebruiken om zoveel mogelijk te zien van de regio.
Prive is het ook een jaar met ups en downs geweest. Ik heb heel veel leuke mensen mogen ontmoeten waarmee ik veel leuke dingen heb kunnen doen (b.v. de hash en wat mensen waar ik vriendschappen mee opgebouwd heb). Je merkt wel dat sommige dingen ook erg oppervlakkig zijn. Waar veel mensen relatief open zijn in het begin verandert dat naar verloop van tijd. Zeker voor de mensen die hier langer zitten. Die hebben vaak hun eigen vriendenclub en willen best een keer iets doen, maar toch vooral niet te vaak. Je moet als je bij mensen aanhaakt ook vooral aangehaakt blijven. Toen ik door een lastige periode ging in het midden van het jaar stond mijn hoofd vooral niet naar uitgaan. Die mensen geven dan nu ook niet thuis als je een keer wat wil afspreken. Het advies is hier dan ook om het eerste jaar/anderhalf jaar zoveel mogelijk mensen te ontmoeten en daarna te gaan filteren, maar dat is eigenlijk meer een natuurlijk proces wat vanzelf gaat. Ook hier word je sterker van als mens.
Wat kan ik er verder over vertellen. Ik ben er inmiddels wel achter dat het leven in Azie me goed bevalt. Het weer is het hele jaar door uitstekend (was meteen meer dan een week echt goed ziek toen ik terugkwam). Ik hou ontzettend van Aziatisch eten (dumplings, noodles, rijst in allerlei variaties met vis en vooral vlees). Het feit dat je iedere avond op het terras kunt zitten geeft iedere dag weer een beetje een vakantiegevoel. Het is heerlijk om van de “van 9 tot 5” mentaliteit af te zijn en verder is het een hele mooie uitvalsbasis om van hieruit veel te reizen. Dat is in ieder geval een van mijn goede voornemens.
Een aantal andere dingen zijn natuurlijk ook waar. Er was ook tijd dat het wat minder ging met me hier in Singapore (zowel zakelijk als prive). En ja dan voel je je inderdaad heel alleen, omdat er dan geen familie of vrienden zijn waar je je verhaal bij kwijt kunt. Vriendschappen hier zijn in zijn algemeenheid toch net iets oppervlakkiger dan “back home” en iedereen kent iedereen hier dus je moet heel erg oppassen wat je tegen wie vertelt.
Al met al kan ik concluderen dat een jaar is wat ik zeker niet had willen missen en ik zie het als een uitdaging om er dit jaar een beter jaar van te maken.
Subscribe to:
Posts (Atom)