De Ashram lag in Auroville. Dit is een gebied in India wat eigenlijk een vrijstaat is. Er is geen grens maar het is wettelijk zelfstandig en behoort toe aan geen enkel land. Iedereen kan er komen wonen. Ik begreep echter als dje toegelaten wil worden tot de gemeenschap, je al je aardse bezittingen op dient te geven.
Daarna kregen we een heel verhaal over de levenswijze van de mensen die daar leven en wat de doelen zijn die ze nastreven. Het ging met name om spirituele gelijkheid tussen de mensen en balans. Echter zodra de mensen die in de gemeenschap leven, gaan praten over de oprichters in termen van “De Grote” en “De Moeder” dan houdt het voor mij een beetje op.
Als alles gaat en draait om sprituele gelijkheid snap ik niet waarom je als groep een individu zover boven de rest verheft en dat je dat als individu en grondlegger van die leefwijze dat toestaat.
Laat ik er verder niet te veel over zeggen. Onze Indische collega’s hadden voor ons een bezoektijd gereserveerd. Ondanks dat het bezoek gratis is, dien je je wel van te voren te registreren en geen registratie betekent geen toegang. Tot zover de hele gedachte over gelijkheid, openheid en eenheid met de wereld om je heen.
Auroville is een leefgemeeschap die zelfvoorzienend is. Kinderen gaan er naar school en verder heeft het kleinschalige industrie, waar met name handgemaakte producten verkocht worden als zepen, kleding, kaarsen en een hele reeks andere producten die met name verkocht worden aan toeristen en omliggende dorpen.
Het hoogtepunt van Auroville is de Matri Mandir (oftewel de Ashram). De Matri Mandir is de meditatieruimte. Hier wilden we heen gaan om te mediteren. Het is een ruimte helemaal opgetrokken uit wit marmer aan de binnenkant. Aan de buitenkant ziet het eruit als een goudkleurige lotusbloen.
Helaas konden we er niet in, maar hopelijk kom ik er in de loop van het project nog een keer terug en kan ik er alsnog een bezoek aan brengen.
Auroville
De Matri Mandir
