15 Euro

Eenmaal in Stuttgart werd ik uitgenodigd door iemand om ergens te gaan eten. Dus vanuit Vaihingen (een voorstad van Stuttgart) in de auto gesprongen en naar het centrum van Stuttgart gereden. Daar geprobeerd op straat een parkeerplek te vinden om niet in de parkeergarage te hoeven te parkeren.


Uiteindelijk vond ik een plaatsje naast de parkeergarage. Er was nog 1 plaatsje vrij in een rij van auto’s en het zag er vrij mooi uit als een parkeervak met lijnen. Ik zag ook geen bord met taxi of gehandicapten parkeerplaats. Dus mooi ingeparkeerd en op naar het restaurant.

Vervolgens heerlijk gegeten in Cube. Dit is een restaurant met Aziatische gerechten op de bovenste etage van een vrij modern ogend gebouw in het stadscentrum van Stuttgart vlakbij de Schlossplatz. Vanuit het restaurant (slechts gelegen op de 4e / 5e etage) heb je toch een vrij mooi uitzicht over Stuttgart omdat de stad niet of nauwelijks hoogbouw heeft.

Het eten was erg goed en ook een goed gesprek gehad. Na het eten nog ergens een drankje gedaan. Daarvoor op aanraden van collega’s naar Fou Fou. Dit is een hippe cocktailbar die op het randje ligt van het Red Light District. De Bar is niet heel erg groot, maar een begrip in Stuttgart en erg, erg druk.

Cocktails zijn er ook niet bepaald goedkoop. Voor een Mojito of een Cosmopolitan betaal je al snel rond de 20 Euro. Niet een bar waar je heel erg makkelijk stevig doorzakt zonder dat het een rib uit je lijf kost, maar volgens de mensen die je spreekt zijn de prijzen toch relatief marktconform.

De verrassing kwam echter achteraf. Ik zat al in de auto en zag een kassabonnetje op de vooruit liggen. Ik voelde eerst op het dashboard, maar daar lag het niet. Dus uitgestapt en daar lag het kassabonnetje onder de ruitenwisser en toen wist ik al hoe laat het was.

Ik ben voor de zekerheid nog even langs alle auto’s in de rij gelopen om te kijken, maar mijn auto was toch echt de enige auto waar zo’n kassabonnetje op de voorruit lag. Waarschijnlijk omdat mijn auto geen Stuttgart-kentekenplaat had of misschien omdat het een strook was voor alleen vergunninghouders was en ik geen vergunning/vignet op mijn voorruit had, maar goed ik was het haasje en zover ik kon zien de enige in de hele rij.

Ik zag de bui al hangen en mij mond viel dan ook open van verbazing toen ik het papiertje uitrolde en het bedrag van de boete las. 15 Euro voor fout parkeren. Ik heb het zeker 3-4 keer opnieuw gelezen om te kijken of de komma’s en punten wel op de juiste plek stonden, maar het was toch echt 15 Euro.

Daarna ben ik heel hard in lachen uitgebarsten. Een parkeerboete is hier dus goedkoper dan een avondje parkeren in de parkeergarage, want daar betaal je al snel 15-20 Euro voor een hele avond.

Er kwam nog een kleine aap uit de mouw toen ik de boete ging betalen bij de bank, want aangezien ik geen klant was bij de bank, moest ik even 4 Euro administratiekosten betalen. 4 Euro op 15 Euro is meer dan 25%. Bijna diefstal zou ik willen zeggen, maar goed volgens mij is Nederland momenteel de goedkoopste boete al minimaal 35 Euro en dat is dan zeker niet voor fout parkeren, want die is toch wel iets duurder.

Echter 15 Euro boete en 4 Euro transactiekosten was nog steeds goedkoper dan 20 Euro voor een drankje in Fou Fou en goedkoper dan parkeren in de parkeergarage. Dus hartelijk gelachen en er geen kater aan over gehouden :-).

De Verenigde Naties in Stuttgart

Een nieuw jaar betekent nieuwe kansen en nieuwe uitdagingen. In werktermen betekent dat meestal een nieuw project. Voor mij staat er dit jaar een groot project op stapel, waarvan de eerste fase in Stuttgart zou zijn voor West Europa.


Na afronding van de eerste fase in West Europa, zal fase 2 in de Verenigde Staten plaatsvinden en fase 3 in China. Er is ongeveer 4 maanden uitgetrokken per fase en daarna opvolging en implementatie voor de andere regio’s. Dat zal dan nog een kleine 6 maanden in beslag nemen.

Het leuke is dat mijn team het grootste deel van het werk effectief zal uitvoeren. De teamleden van mijn team, de mensen die aan mij rapporteren, zijn gevestigd in verschillende landen in de wereld. Zo heb ik iemand aan mij rapporteren in Brazilie, 1 in Argentinie, 1 in de VS, 1 in Duitsland, 1 in Roemenie, 1 in India, 1 in China, 1 in Taiwan en 1 in Singapore.

Vanuit een managementoogpunt is het een redelijke uitdaging om een virtueel team te managen. Je moet er namelijk op kunnen vertrouwen dat mensen zelfstandig genoeg zijn en genoeg kennis en kunde hebben om relatief zelfstandig en zonder al te veel supervisie projecttaken uit kunnen voeren.

Het voordeel van dit project is dat ik eindelijk het grootste deel van mijn team fysiek samen zal hebben in 1 locatie. Met alle verschillende nationaliteiten wordt het dus een beetje de Verenigde Naties samen in Stuttgart.

Daarnaast was het voor de jongens uit Brazilie en Singapore helemaal een uitdaging omdat beiden niet gewend zijn aan temperaturen onder de 25 graden voor Singapore en 20 voor Brazilie. En dan te bedenken dat de temperaturen toen we in Stuttgart aankwamen dik onder het vriespunt lagen met temperaturen tot -/- 15 tot -/- 18 graden Celsius. Die 2 moesten dus eerst nog even warme kleren gaan kopen voor ze deze kant op kwamen. Het gaf overigens wel hele leuke foto’s.

Je ziet ook overigens wel hoe snel ze aan dat soort temperaturen gewend raken, want halverwege het project waren de temperaturen al opgelopen tot 15 graden met een uitschieter naar 20 en die zie je hen ook gewoon zweten en vragen of het raam open mag omdat het te warm is in de kantoorruimte.

Het grappige is ook wel om de cultuurverschillen te zien. Zo was er het plan om een “mannenavond” te plannen. Nu schijnt dat in iedere cultuur iets anders te betekenen. Iedereen was meteen enthousiast. De jongen die nu in Singapore woont komt oorspronkelijk uit India en had er al meteen zin. Enkele avonden eerder waren enkele mannen in het team namelijk al een avondje gaan sightsee-en en naar een museum geweest en daar had hij weer wel zin in.

Toen hem uitgelegd werd dat dat nou niet het idee voor een ideale “mannenavond” is, haakte hij overigens snel af. Het eigenlijke idee van een “mannenavond” was hem toch iets te “vrij” gezien zijn culturele achtergrond. Verder is het vaak erg humoristisch om te zien hoe 2 mensen hetzelfde woord of gezegde compleet verschillend interpreteren. We hebben dan ook als team heel wat afgelachen in Stuttgart en het belooft zeker veel goeds voor de rest van het project.

De mooiste quote was wel die van de jongen uit Brazilie in de taxi. Hij vroeg namelijk aan de chauffeur hoe groot de stad wel niet was, want hij zag continu hetzelfde bord langs de snelweg genaamd “Ausfahrt”. Dus zijn optiek moest dat dan toch wel een hele grote stad zijn. Toen het kwartje uiteindelijk viel kon ook hij er hartelijk om lachen.

Drie jaar in het buitenland – Een moment van reflectie

Na alle verhalen over Hong Kong, is het even tijd voor een momentje van reflectie. Tijdens de feestdagen was ik even in Nederland en heb ik de feestdagen heerlijk doorgebracht met de familie.

Inmiddels ben ik nu meer dan 3 jaar weg uit Nederland en een paar zaken vallen me op. Toen ik rond de feestdagen in Nederland was, viel me op dat mijn energieniveau’s een stuk lager waren. Erg weinig energie om erop uit te trekken en dingen te gaan doen. Ik denk dat het deels ligt aan het hogere energieniveau wat een stad als Hong Kong heeft en daar word je dan toch in meegezogen.

Daarnaast zijn er andere dingen die heel erg opvallen. Het gebeurt in Hong Kong of Singapore regelmatig dat mensen 2 tot 3.5 vliegen om het weekend ergens door te brengen. Dit is iets wat ik in Nederland niet heel veel zie gebeuren. Als je vanaf Schiphol 2 tot 3.5 uur vliegt, kun je volgens mij 90% van de Europese steden bereiken en toch is het iets wat in Nederland volgens mij niet heel veel gedaan wordt. Weekendjes in bij voorbeeld Barcelona, Rome of Lissabon.

Het kan zeker ook te maken hebben met het feit dat heel veel mensen vaak maar voor een korte of bepaalde tijd in Azie gevestigd zijn en dan uit die beperkte tijd ook echt alles uit willen halen. Daarnaast denk ik ook dat het leven in Azie toch net iets goedkoper is. Ik kan bij voorbeeld voor 200 Euro een lang weekend naar enkele steden in China boeken waar ik dan bij voorbeeld per dag niet meer dan 20 Euro uit hoef te geven aan eten en drinken omdat alles er een stuk goedkoper is.

Dus de vraag die ik hier stelde of het nu een mentaliteitsverschil is of een verschil in energeniveaus of iets anders moet ik helaas onbeantwoord laten. Vandaar dat ik het ook een momentje van reflectie noem. :-)

Iets anders wat ik me besefte heeft betrekking op mijn verjaardagen. Mijn laatste 5 verjaardagen heb ik op 5 verschillende locaties gevierd. In 2008 was dat in Nederland. In 2009 was dat tijdens een weekendje weg in Maleisie. In 2010 was dat in Singapore. In 2011 was dat in Hong Kong en in 2012 was dat in Stuttgart en het zou zomaar kunnen dat het in 2013 weer in een andere locatie of een ander land is.

Dit zette me toch wel even aan het denken en misschien is wat ik normaal ben gaan vinden voor wat betreft de hoeveelheid die ik gereisd heb de laatste jaren eigenlijk helemaal niet zo normaal is.

Aan de andere kant heeft het me wel gevormd en heb ik een aantal zeer unieke ervaringen opgedaan. Sommige ervaringen zijn helemaal top, een aantal ben ik misschien inmiddels al weer vergeten en helaas zaten er ook enkele tussen met een inktzwart randje eromheen. Maar ook daar leer je van. Je bent in die situaties soms helemaal alleen, niemand om op terug te vallen en dan moet je er toch zelf het beste van maken.

Had ik het willen missen, zeker niet en ik kan het zeker iedereen aanraden, maar besef wel dat een avontuur in het buitenland meer is dan “een vakantie”.

Hong Kong – De Eilanden

Hong Kong is een wereldstad met ongeveer 7,5 miljoen inwoners en als je het samenvoegt met Shenzhen staat het in de top 20 van ’s werelds grootste metropolitan areas (om precies te zijn 12e achter Tokyo, Seoul, Mexico City, New York, Mumbai, Jakarta, Sao Paulo, Delhi, Osaka-Kobe-Koyoto, Shanghai en Manila maar nog voor Los Angeles, Kolkata, Moscow, Cairo, Buenos Aires, London, Beijing en Karachi.


Ondanks dit grote aantal inwoners, is Hong Kong niet de betonnen jungle die velen denken dat het is. Hong Kong heeft veel veel natuur en vele eilanden. Het grootste en bekendste is Hong Kong Island. Hierover heb ik inmiddels uitgebreid geschreven. Verder is er Lantau. Dit is het eiland waar het vliegveld ligt. Met de taxi is het ongeveer 45 kilometer van waar ik woon naar het vliegveld. Eigenlijk rijd je dus met een grote U-bocht via verschillende delen van Hong Kong naar het vliegveld.

Lantua heeft verder de “Big Buddha” als toeristische attractie. Deze ligt vlakbij het Po Lin klooster. Deze site kun je bereiken met de bus door de bus te nemen vanaf de locatie waar de ferry vanuit Central aankomt of vanuit het Tung Chung metrostation. Als alternatief kun je vanuit Tung Chung ook de kabelbaan nemen. Deze geeft tijdens de 25 minuten durende trip mooie uitzichten over Noord Lantau Country Park, de Zuid Chinese Zee, Hong Kong International Airport, de Tung Chung vallei, Ngong Ping plateau en het omliggende terrein en waterwegen. Zodra bezoekers Ngong Ping naderen kunnen ze de Big Budda en het Po Lin Klooster al zien.

Lamma is een van de andere grotere eilanden en heeft 2 dorpjes: een in het Noorden, Yung Shue Wan (bekend van de Banyan Tree Bay) en een in het Oosten, Sok Kwu Wan. Sok Kwu Wan is met name bekend vanwege het aantal Seafood restaurants. Weinig tot geen mensen wonen in het Zuidelijke deel van Lamma. Dit komt omdat het zuidelijke deel van Lamma alleen te voet of per priveboot bereikbaar is.

Cheung Chau is een klein eiland dat tien kilometer ten zuidwesten van Hongkong Island ligt. Het eiland wordt onder lokaal bestuur van Islands District geplaatst. In 2006 had het eiland een populatie van ongeveer dertigduizend mensen.

De bewoners van het eiland zijn een mix van Helao, Hakka, Chaozhounezen en Kantonezen. Vroeger waren ze bijna allemaal vissers. De dorpjes op het eiland kan men vergelijken met bij voorbeeld Urk, Volendam, Marken. die vroeger ook vooral van de visvangst leefden en nu hun bron van inkomsten in toerisme hebben gevonden.

Het eiland is beroemd om de “Tai Ping Qing Jiao, het Cheung Chau Broodjesfestival dat hier jaarlijks wordt gehouden en duizenden bezoekers naar het eiland trekt. Wat opvalt is dat er nauwelijks verkeer is op het eiland.

Verder zijn er verschillende tempels die een bezoekje waard zijn zoals Pak Tai tempel van Cheung Chau, “Vier tempels” zijn de tempels van Tin Hau op het eiland inclusief de Pak She tempel. Tot slot is er de Kwan Kung Chung Yi Ting tempel.

Peng Chau is een klein Chinees eiland gelegen langs de Noord-Oostelijke kust van Lantau en heeft een oppervlakte van 0.99 km². Peng Chau is bekend om de verse vis. Op en rond het eiland zijn er diverse tempels gebouwd, zoals de Tian Hou tempel, gebouwd in 1792. Het hoogste punt van het eiland is Finger Hill, met een hoogte van 95 meter.

Het belangrijkste vervoersmiddel op het eiland is de fiets. De enige auto op het eiland is een ambulance. Peng Chau is bereikbaar via een veerboot, de Hong Kong & Kowloon Ferry, vanaf het Central and Western District op Hongkong eiland, of door veerboten vanuit Mui Wo, Chi Ma Wan en Cheung Chau. Helikopters worden soms gebruikt in medische noodgevallen.

Verder zijn er talloze kleine eilanden waar het heerlijk aanmeren is bij voorbeeld tijdens een junkboat trip en je heerlijk kunt dobberen of zwemmen en pick nicken op het strand of gewoon een stukje wandelen.

Hong Kong – Kowloon

Kowloon is gelegen aan de “andere kant” van het water gezien vanuit Hong Kong Island. Het is het deel van Hong Kong wat grenst aan China. Er valt redelijk wat over te vertellen, maar ik zal me beperken tot de high lights. Het meest Noordelijke gebied wordt ook wel New Territories genoemd. Dit is een gebied met vrij veel groen en natuur. Ik denk dat ik het al eerder gezegd heb, maar Hong Kong bestaat voor meer dan 50% uit natuur en natuurreservaat.


De twee eindstations voor de trein zijn Lok Ma Chau en Lo Wu. Dit zijn twee grensovergangen met China. Je stapt daar meteen in een hele andere wereld. Net over de grens bij Lo Wu kom je in Shenzhen terecht en ligt er een groot winkelcentrum, waar je heel goedkoop kleding kunt kopen en laten maken, illegale DVDs, consumentenelectronica. Het is een beetje wat je in veel toeristische plaatsen ziet, waar mensen je van veraf al proberen een bepaalde winkel binnen te praten.

Aan de Zuidelijke kant van Kowloon die grenst aan het water waar je kunt oversteken naar Hong Kong Island staat het hoogste gebouw van Hong Kong: International Commerce Centre. Dit is aan de Kowloon-side het grootste winkelcentrum voor wat betreft designermerken.

Langs de kustlijn bij Tsim Sha Tsui (ook wel TST genaamd) ligt de zogenaamde Avenue of Stars. Dit is een promenade waar verschillende hand- en voetafdrukken van beroemdheden opgenomen zijn in de promenade. TST is het hoofd trein- en metrostation aan de Kowloon-side met verschillende verbindingsmogelijkheden zowel naar andere delen aan de Kowloon-side als naar Hong Kong Island. TST is verder het gebied waar alle grote hotels liggen aan Kowloon-side

Verder is de Kowloon-side bekent om Mongkok. Mongkok wordt ook wel de Ladies Market genoemd. Dit is het equivalent van Causeway Bay. Heel veel winkeltjes, heel veel shopping en heel veel mensen. Hier kun je vooral heel veel consumentenelectronica en kleding kopen. De kleding is relatief goedkoop, maar ik durf er mijn hand niet voor in het vuur te steken of het allemaal echt is. Ik zou er niet van staan te kijken als hier veel verkocht wordt wat of nep is of iets waar fabricagefouten inzitten. Mocht het inderdaad echt zijn, kan iedereen beter hier gaan winkelen, want het is echt aanzienlijk goedkoper dan in landen als bij voorbeeld Nederland.

Een andere bekende plaats aan de Kowloon-side is Lam Tsuen. Lam Tsuen is met name bekend vanwege de wishing trees. Dit zijn twee banyan trees (Indische vijgenbomen). Veel locals en toeristen bezoeken deze bomen tijdens het Chinese nieuwjaar. Hier worden dan wensen gedaan. Deze worden dan in de boom gegooid door middel van sinasappelen gewikkeld in papier. Het verhaal is dat als het papier blijft hangen in de boom de wens uitkomt.

Vergeleken met Hong Kong Island is de Kowloon-side een stuk Chineser en een stuk lokaler. Dit kun je al heel eenvoudig zien aan de vele reclameuitingen en bedrijfsnamen. Aan de Hong Kong Island kant wordt een groot deel nog wel in twee talen weergegeven, maar aan de Kowloon-side is het voornamelijk Cantonees.

Ook de triade (Hong Kong maffia) schijnt nog (redelijk) actief te zijn, met name aan de Kowloon-side in bepaalde gebieden. Ik heb er nooit echt iets van gezien, maar ze schijnen met name geld wit te wassen via winkels, art galleries en andere activiteiten.

Hong Kong – The Peak

Heel veel mensen die iets van Hong Kong kennen of er ooit geweest zijn, kennen “The Peak”. The Peak is de top van de berg genaamd Mount Austin. Vanaf het balkon waar ik woon in Midlevels kijk ik tegen Mount Austin aan. Vanaf het appartement is het ongeveer 30 minuten lopen naar The Peak.


The Peak vormt met een hoogte van 552 meter het hoogste punt van op Hong Kong Island. Het komt echter niet in de buurt komt van de hoogste berg van Hong Kong, de Tai Mo Shan met een hoogte van 958 meter. De grondprijzen behoren er tot de hoogste ter wereld en er wonen dan ook veel leden van de rijkere klasse. The Peak, Jardine’s Lookout en enkele locaties in Stanley zijn de duurste in Hong Kong. Met name Jardine’s Lookout is een locatie waar de “Rich & Famous” wonen. Het hangt er een beetje vanaf waar je op The Peak bent, want sommige huizen hebben duidelijk hun beste tijd gehad. Dit zijn met name de huizen gelegen aan de Peak-trail.

Het hoogste punt van The Peak wordt bezet door een radiozendinstallatie en is daarom voor het publiek gesloten. Rondom de top bevindt zich echter een vrij toegankelijk park, wat een goed zichtpunt biedt over het centrale deel van Hongkong, de haven en de omliggende eilanden. Om deze reden is de berg uitgegroeid tot een enorme bezienswaardigheid met jaarlijks zeven miljoen bezoekers, waarmee het de best bezochte attractie van Hongkong is. De enorme stroom toeristen heeft ervoor gezorgd dat op The Peak' twee grote winkel- en vrijetijdscentra zijn ontstaan, The Peak Tower en The Peak Galleria, die zich naast elkaar aan de Victoria Gap kant bevinden.

Verder ligt er op The Peak een trail genaamd Morning Trail. Het Morning Trail is een kleine 3 kilometer lang en loopt van de top van Victoria Peak langs de acherkant van Mount Austin vrij vlak voor ongeveer 1 kilometer en dan via Hatton Road naar beneden tot je weer op de kruising van Conduit Road en Kotewall Road uitkomt. Conduit Road is de hoogstgelegen doorlopende straat in Midlevels. Kotewall Road en Po Shan Road brengen je nog iets hoger, maar lopen dood en Hatton Road is na 300 meter gesloten voor autoverkeer.

The Peak kun je op verschillende manieren bereiken. Met de taxi, bus of minibus. Er ligt een grote busterminal en vanuit The Peak kun je direct naar verschillende locaties in Hong Kong reizen. Verder zijn er verschillende trails waar je kunt lopen of wandelen om de top te bereiken.

De leukste en meest toeristische manier om The Peak te bereiken is door middel van The Peak tram. The Peak Tram brengt je vanaf het Citibank gebouw in Admiralty naar The Peak. De tram kruist vervolgens Kennedy Road en Bowen Road, voor de tram verder omhoog gaat richting The Peak. Er is halverwege een tussenstop.

De tram zelf bestaat uit 2 oude traditionele wagons en gaat recht omhoog de berg op. Als gevolg hiervan is het traject vrij steil en rijdt de tram niet op eigen “kracht” naar boven en naar beneden. Er loopt er een systeem onder de tramrails waar de tram “ingehaakt” wordt en zo naar boven getakeld / getrokken wordt en omgekeerd ook weer naar beneden geleid wordt. Mocht je The Peak willen bezoeken overweeg zeker the Peak Tram, want zowel The Peak als The Peak tram zijn zeker de moeite waard.

Hong Kong – Tai Koo Shing / Quarry Bay

Tai Koo Shing / Quarry Bay is het gebied waar het kantoor van Lenovo gevestigd is. Het kantoor is gevestigd op de bovenste twee etages van Lincoln House in Quarry Bay in het complex genaamd Taikoo Place. De ingang van Taikoo Place ligt zo ongeveer naast de uitgang van het metrostation Quarry Bay. Het hele complex bestaat uit ongeveer 10 kantoorflats die aan elkaar gelinked zijn via corridors. Devon House, Dorset House, PCCW Tower, Warwick House, Cornwall House, Somerset House, Lincoln House, Oxford House, Cambridge House en One Island East.

Je ziet momenteel een hele duidelijke trend in Central dat een groot aantal bedrijven wegtrekken uit Central naar ofwel de Kowloon-side dan wel richting Quarry Bay / Tai Koo omdat de onroerend goed prijzen voor koop danwel verhuur echt bizar omhoog gaan. Hierdoor gaan bedrijven op zoek naar goedkopere locaties.

Het complex verbindt bovengronds bijna 2 metrostations (Quarry Bay en Tai Koo). Vanaf One Island East is het ongeveer 300 meter lopen naar de ingang van het metrostation Tai Koo wat het volgende station op de metrolijn is na Quarry Bay als je reist vanaf Central in de richting van Quarry Bay.

Dit gebied is enorm in ontwikkeling en is enorm contrasterend. De kantoorgebouwen zien er redelijk nieuw uit, maar de panden eromheen zien er nog redelijk traditioneel uit. Je ziet een een groot aantal kleine winkeltjes in “traditionele” of beter gezegd oude panden. Er zijn ook een groot aantal restaurantjes hier waar je voor ongeveer 100-150 Hong Kong zeer goed warm kunt lunchen.

Naast de ingang van het metrostation Tai Koo (als je van One Island East naar het metrostation loopt) ligt het East Hotel. Dit is het hotel waar ik de eerste 2 weken toen ik in Hong Kong aankwam verbleef. Daarnaast ligt, deels boven het metrostation, CityPlaza. Dit het grootste winkelcentrum van Hong Kong. Hier tref je een grote varieteit aan winkels aan, restaurantjes, food court en een ijsbaan. Aan de uiteinden van CityPlaza, heb je enkele kantorenflats. Naast deze kantoren ligt de ingang van de Eastern Harbour tunnel. Deze zorgt voor de ontsluiting naar de Kowloon-side en goede verbinding riching residential areas als Sai Kung en Clear Water Bay.

Het contrast tussen dit gebied en andere kantoorgebieden als Central is dat het hier net een stukje rustiger en net een stukje minder massaal is dan. Je kunt hier dus heerlijk werken en dan na het werk even borrelen voor je teruggaat richting Central. Dan is in ieder geval de grootste drukte daar verdwenen.

Iedere ochtend als ik naar kantoor ga, sta ik voor dezelfde vraag: neem ik de taxi of neem ik de metro. De metro is aanzienlijk goedkoper, maar het is vaak een drama om met de minibus bij het metrostation te komen. Dit omdat het erg druk is in de straat waar ik woon er alleen een minibusverbinding is. Lopend kan via de escalator, maar dat lukt me alleen als het koel genoeg is, want anders kom ik volledig bezweet aan. De terugweg via de escalator omhoog is altijd erg interessant (vanaf ongeveer 5 uur ’s ochtends tot 10 uur ’s ochtends gaat de escalator naar beneden) en van 10 uur ’s ochtends tot middernacht gaat de escalator omhoog). De kans is namelijk zeer groot dat je ergens wel een bekende tegekomt aangezien er een groot aantal bars en restaurants naast de escalator ligt.

De taxi is zeker een aantrekkelijk alternatief omdat de snelweg je langs de kustlijn van Hong Kong Island voert en je daar zowel overdag als ’s avonds een waanzinnig mooi uitzicht over Hong Kong hebt. Dat is echt genieten en maakt de reis van huis naar kantoor en omgekeerd altijd zeer aangenaam. :)