Eind november was het tijd voor het jaarlijkse hoogtepunt van de hash oftewel de “Dinner & Dance”. Het feest zou gehouden worden in de “Pines Country Club” en het thema zou Casablanca zijn. Nu is de film van (ver) voor mijn tijd, dus was het even goed kijken wat nu een geschikte outfit zou zijn aangezien “Casablanca” ook tevens het kledingadvies was.
Gelukkig paste een smoking precies binnen het kledingadvies dus die uit de kast gehaald en op naar het feest. Een tip voor mensen die ooit naar een black tie feest gaan, let eens op de schoenen die mensen dragen onder een smoking.
Eenmaal aangekomen begon het met enkele drankjes voor we aan tafel gingen. Het was grappig om de college-hashers nu eens in “normale” kleding te zien dwz iets anders dan de wekelijkse hash outfit. De avond was goed opgezet. Het eten was uitstekend met heerlijke garnalen, oesters Roti Prata, mutton, vlees, vis, groentes en salades. Verder waren er overheerlijke desserts.
Naar mate de avond vorderde kwamen er ook verschillende acts en warden er verschillende awards uitgedeeld. Het bestuur van het voorgaande jaar bedankt. Verder waren er awards voor zowel de beste als slechtste run van het afgelopen, best geklede person (zowel man als vrouw) en nog enkele andere prijzen.
Naast het sportieve element heeft de “hash” ook een sociale functie en is het een sort mini-netwerk. Het netwerkelement moest dus die avond ook even onderstreept worden. Er warden enkele bestuursleden naar voren gehaald en die kregen een bol met wol in hun handen. Het idée van het netwerken was dat zij de bol naar een persoon zouden gooien en die deze dan vervolgens weer door zou gooien naar een andere persoon in de zaal zodat iedereen met elkaar verbonden zou worden.
Op zich is dat best een aardig idee. Het is misschien alleen iets minder om dat wat later op de avond te doen wanneer iedereen al wat gedronken heeft en er zeker 6 man vooraan in de zaal staan die klaar staan om te gooien. Je kunt dan wel reopen naar degene naar wie je wil gooien, maar als dat meer dan 1 tafel verder is, is de kans dat deze persoon je hoort vrijwel nihil. Het resultaat was dan ook dat de bollen wol kris kras door de zaal vlogen en er verschillende glazen drank omver gingen. Het onderstreepte in ieder geval duidelijk het ongeorganiseerde karakater van de hash. Helaas stoppen heel veel feestjes hier tussen 12.00 en 01.00. Daarna wilden we nog doorgaan naar de bar van de Pines, maar die was helaas al dicht. Dat was men even vergeten te regelen. Dus maar in de taxi gestapt en naar huis gegaan.
Al met al een uitermate gezellige avond.
Friday, January 29, 2010
Friday, January 22, 2010
Bezoek - deel 3
6 november stond dik rood omlijnd in mijn agenda. Dat was immers de dag dat mijn vader en moeder aan zouden komen in Singapore om mij te bezoeken. Ik had me verdekt geprobeerd op te stellen om ze te verrassen. Helaas waren deze keer de rollen omgedraaid en verrasten zij mij in plaats van ik hen. Het was enorm fijn om deze keer ook mijn vader te mogen begroeten in Singapore. De vlucht was goed gegaan en ze hadden er enorm veel zin in.
Vervolgens de taxi genomen naar mijn appartement. Mijn vader viel (net als mijn moeder en mijn zusje de eerste keer) van de ene verbazing in de andere. Met name hoe relatief schoon en groen Singapore is. Thuis de spullen neergezet, omgekleed en na een korte rondleiding door het complex eerst een drankje gedaan om bij te komen en bij te praten.
Daarna zijn we naar een heel leuk restaurantje gegaan in Chinatown vlakbij mijn huis, waar je heel erg lekker dim sum (kleine hapjes) kunt eten. Het is erg lokaal, maar wel erg lekker. En het geeft met een goede indruk van wat er allemaal mogelijk is qua eten aangezien het redelijk ver van de westerse keuken afstaat.
Het leuke van dim sum is dat je verschillende kleine gerechtjes kunt bestellen en daardoor lekker kunt varieren en delen. Hierdoor kun je verschillende gerechtjes proeven. Thee bij eten besteld. Dat is hier heel normaal, maar is iets wat je zeker in westerse landen minder tegenkomt. Het vult een stuk minder dan bier en in combinative met een lichte maaltijd is het ideaal na een lange vliegreis. Zeker als je niet te zwaar wil tafelen.
Ik was hier met mijn moeder en zusje destijds niet geweest. Dus ik was zeer benieuwd hoe de reacties zouden zijn, maar gelukkig vonden ze het erg lekker.
Daarna zijn we doorgegaan naar een wijnbar vlakbij. Hier kun je relatief goedkoop wijn drinken. Mijn vader raakte meteen aan de praat met de man die de bar runde. Dus uiteindelijk zijn we iets langer blijven hangen dan aanvankelijk de bedoeling was. Enkele wijntjes later en ver na de oorspronkelijke sluitingstijd toch maar besloten naar huis te gaan.
De vakantie was goed begonnen en ik had toen al het vermoeden dat mijn ouders nog wel enkele keren terug zouden gaan naar de wijnbar om daar gezellig een wijntje te drinken en mijn vermoedens werden inderdaad bevestigd. :-)
Vervolgens de taxi genomen naar mijn appartement. Mijn vader viel (net als mijn moeder en mijn zusje de eerste keer) van de ene verbazing in de andere. Met name hoe relatief schoon en groen Singapore is. Thuis de spullen neergezet, omgekleed en na een korte rondleiding door het complex eerst een drankje gedaan om bij te komen en bij te praten.
Daarna zijn we naar een heel leuk restaurantje gegaan in Chinatown vlakbij mijn huis, waar je heel erg lekker dim sum (kleine hapjes) kunt eten. Het is erg lokaal, maar wel erg lekker. En het geeft met een goede indruk van wat er allemaal mogelijk is qua eten aangezien het redelijk ver van de westerse keuken afstaat.
Het leuke van dim sum is dat je verschillende kleine gerechtjes kunt bestellen en daardoor lekker kunt varieren en delen. Hierdoor kun je verschillende gerechtjes proeven. Thee bij eten besteld. Dat is hier heel normaal, maar is iets wat je zeker in westerse landen minder tegenkomt. Het vult een stuk minder dan bier en in combinative met een lichte maaltijd is het ideaal na een lange vliegreis. Zeker als je niet te zwaar wil tafelen.
Ik was hier met mijn moeder en zusje destijds niet geweest. Dus ik was zeer benieuwd hoe de reacties zouden zijn, maar gelukkig vonden ze het erg lekker.
Daarna zijn we doorgegaan naar een wijnbar vlakbij. Hier kun je relatief goedkoop wijn drinken. Mijn vader raakte meteen aan de praat met de man die de bar runde. Dus uiteindelijk zijn we iets langer blijven hangen dan aanvankelijk de bedoeling was. Enkele wijntjes later en ver na de oorspronkelijke sluitingstijd toch maar besloten naar huis te gaan.
De vakantie was goed begonnen en ik had toen al het vermoeden dat mijn ouders nog wel enkele keren terug zouden gaan naar de wijnbar om daar gezellig een wijntje te drinken en mijn vermoedens werden inderdaad bevestigd. :-)
Friday, January 8, 2010
Hashen in Singapore - deel 2
Aangezien ik mijn gast toch iets wilde laten zien van wat ik zoal doe in Singapore en hij ook een redelijke loper is, had ik besloten om hem mee te nemen naar de hash. De hash was in Jalan Murai, wat een redelijk uitgegelegen uithoek van het eiland is. Maar goed dat gaf hem mooi de kans om wat van het eiland te zien.
Dus met de metro een eind op weg gegaan en het laatste stukje met de taxi. In de taxi kwamen we een collega hasher tegen die ook in de auto op weg naar de run site was. Hij woont hier al jaren dus de taxichauffeur opdracht gegeven hem te volgen.
Toen we uiteindelijk bij de run site aankwamen bleek die voor de deur van een legerbasis te liggen. Nadat iedereen omgekleed en verzameld was vertrokken we voor de run. Na de run van de week ervoor die erg goed was, waren de verwachtingen hooggespannen. Die verwachtingen zouden ook zeker waargemaakt worden. Ik had besloten bij mijn gast te blijven omdat het best zwaar is om hier te lopen, zeker als je niet gewend bent aan de combinatie van temperatuur en luchtvochtigheid. Daarnaast loop je niet altijd over de gewone weg en is kan het erg moeilijk zijn om de markeringen te zien als je het niet gewend bent. Nu wat lusjes door de bossen kwamen we op een kruising van 2 zandwegen uit waar men een check neergelegd had. Terwijl we aan het zoeken waren naar waar de trail verder ging hoorden we een eigenaardig geluid.
Tot onze verbazing waren we midden in een militair oefenterrein beland. Er kwamen 2 tanks de hoek omgescheurd en de commandant was duidelijk not amused daar een groepje hardlopers aan te treffen terwijl zij aan het oefenen waren. Dat vertelde hij ook heel duidelijk aan de enkele collega hashers. Even leek het niet de goede kant op te gaan, maar toen kwam 1 van de hash collega’s erbij. Hij blijkt een gepensioneerde luitenant-kolonel te zijn van het Singaporese leger, maar die nog wel steeds actief is en op vrijwillige basis mee gaat op training.
Nu ben ik niet bekend met alle rangen in het leger, tja dat krijg je als je niet in dienst hoeft omdat de dienstplicht afgeschaft is, maar het schijnt een redelijk hoge rang te zijn. Toen onze hash collega de commandant vertelde wat zijn rang was, zijn ze met zijn 2-en even verderop gaan staan. Blijkbaar met de belofte dat hij ons weg zou leiden van het oefenterrein was de kous af.
Het meest bizarre was misschien nog wel dat we daarna een hele lus om de legerbasis gemaakt hebben en dat we het laatste stuk over de legerbasis terug gelopen zijn waar allerlei duur wapentuig opgesteld stond.
Er liepen 2 piloten van het Amerikaanse leger mee die afkomstig waren van een vliegdekschip hier in de wateren rondom Sinapore en zij waren echt shocked dat dit kon gebeuren. Blijkbaar houden de Amerikanen er iets stringentere regels op na.
Al met al een aparte ervaring om een avondje ontspannen te gaan lopen en dan tanks achter je aan te krijgen :-).
Dus met de metro een eind op weg gegaan en het laatste stukje met de taxi. In de taxi kwamen we een collega hasher tegen die ook in de auto op weg naar de run site was. Hij woont hier al jaren dus de taxichauffeur opdracht gegeven hem te volgen.
Toen we uiteindelijk bij de run site aankwamen bleek die voor de deur van een legerbasis te liggen. Nadat iedereen omgekleed en verzameld was vertrokken we voor de run. Na de run van de week ervoor die erg goed was, waren de verwachtingen hooggespannen. Die verwachtingen zouden ook zeker waargemaakt worden. Ik had besloten bij mijn gast te blijven omdat het best zwaar is om hier te lopen, zeker als je niet gewend bent aan de combinatie van temperatuur en luchtvochtigheid. Daarnaast loop je niet altijd over de gewone weg en is kan het erg moeilijk zijn om de markeringen te zien als je het niet gewend bent. Nu wat lusjes door de bossen kwamen we op een kruising van 2 zandwegen uit waar men een check neergelegd had. Terwijl we aan het zoeken waren naar waar de trail verder ging hoorden we een eigenaardig geluid.
Tot onze verbazing waren we midden in een militair oefenterrein beland. Er kwamen 2 tanks de hoek omgescheurd en de commandant was duidelijk not amused daar een groepje hardlopers aan te treffen terwijl zij aan het oefenen waren. Dat vertelde hij ook heel duidelijk aan de enkele collega hashers. Even leek het niet de goede kant op te gaan, maar toen kwam 1 van de hash collega’s erbij. Hij blijkt een gepensioneerde luitenant-kolonel te zijn van het Singaporese leger, maar die nog wel steeds actief is en op vrijwillige basis mee gaat op training.
Nu ben ik niet bekend met alle rangen in het leger, tja dat krijg je als je niet in dienst hoeft omdat de dienstplicht afgeschaft is, maar het schijnt een redelijk hoge rang te zijn. Toen onze hash collega de commandant vertelde wat zijn rang was, zijn ze met zijn 2-en even verderop gaan staan. Blijkbaar met de belofte dat hij ons weg zou leiden van het oefenterrein was de kous af.
Het meest bizarre was misschien nog wel dat we daarna een hele lus om de legerbasis gemaakt hebben en dat we het laatste stuk over de legerbasis terug gelopen zijn waar allerlei duur wapentuig opgesteld stond.
Er liepen 2 piloten van het Amerikaanse leger mee die afkomstig waren van een vliegdekschip hier in de wateren rondom Sinapore en zij waren echt shocked dat dit kon gebeuren. Blijkbaar houden de Amerikanen er iets stringentere regels op na.
Al met al een aparte ervaring om een avondje ontspannen te gaan lopen en dan tanks achter je aan te krijgen :-).
Sunday, December 20, 2009
Octoberfest
Na mijn eerste koninginnedag in het buitenland gevierd te hebben was het deze keer tijd voor een van de grootste Duitse feest. Het Octoberfest. Dit schijnt met name in Zuid Duitsland (Munchen en omstreken een redelijk grote happening te zijn). En waar Nederlanders in het buitenland graag iedere gelegenheid aangrijpen om een feestje te bouwen zijn Duitsers niet veel anders. En wat is er nu leuker dan in het hol van de leeuw te gaan feesten. :-)
Grappig is wel dat het feest niet op de Duitse club gehouden werd maar op de Zwitserse club. Heel veel landen hebben hier hun eigen “club”. De club is eigenlijk meer een plaats waar voornamelijk de expat dames bij elkaar komen. Waar heel veel appartementencomplexen zwembaden dan wel tennisbanen hebben, hebben heel veel huizen dat niet. Vaak wordt manlief uitgezonden en gaat de hele familie (vrouw en kinderen) mee. Zeker voor jonge kinderen is het ideaal, want er zijn volop sportfaciliteiten en je ontmoet er veelal gelijkgestemden of anders gezegd mensen die het in hetzelfde schuitje zitten.
Aangekomen op de Zwitserse club was het even wachten tot de groep compleet was voor we de grote feesttent in gingen. De gastvrouw had een tafel geboekt waar we aan konden zitten. Zitten is ook relatief, want het zijn simpele houten bankjes met lange houten tafels en zolang zit je er eigenlijk ook weer niet aan.
Aangezien de alcohol vermoedelijk rijkelijk zou gaan vloeien besloten we eerst maar een hapje te gaan eten van het buffet. Dat was typisch Duits. Veel worst, sauerkraut, schinken, spatzle en kartoffelsalat. Ideaal om een goede bodem te leggen. We waren er denk ik rond 19.30 en nadat we gegeten hadden begon tegen 21.00 de band te spelen.
Grappig was wel om te zien dat een deel van de mensen die typisch Duitse jurken aanhadden. Onze gastvrouw vertelde daarbij dat de de plaats waar de strik zit eigenlijk een deel vertelt over de vrouw in kwestie. Hangt de strik rechtsvoor dan is de dame getrouwd. Hangt de strik linksvoor dan is de dame vrijgezel. Hangt de strik voor in het midden dan zijn we nog bij het verhaal over de bloemetjes en de bijtjes en hangt de strik achter midden op de rug dan staat de dame in kwestie open voor alles. Je kunt het maar weten zeg ik dan J
Toen de band begon te spelen denk ik dat het nog geen 5 minuten duurde of een deel stond al op de banken en tafels te dansen. Eerst zie je mensen nog wat bleu om zich heen kijken onder het mom van kan dat wel, maar een paar biertjes later gingen ook een groot deel van de Aziaten er vrolijk in mee.
Echter aangezien de banken niet vastgeschroefd stonden, is dat natuurlijk bij voorbaat vragen om problemen. Zeker als mensen wat meer gedronken hebben en over de banken heen en weer gaan lopen. Dat gaat uistekend zolang je maar tegengewicht op de bank hebt. Ben je de enige op de bank en loop je naar het uiteinde dan krijg je best hilarische effecten. Er waren dan ook redelijk wat valpartijen.
De band was op zich best aardig. Niet dat ik er heel veel van verstond, maar een aantal deuntjes, waren exact hetzelfde als Nederlandstalige feestnummers. Dus dan zing je gewoon de Nederlandse tekst mee. Het gezelschap was toch erg internationaal en na een paar biertjes heeft niemand in de gaten wat je eigenlijk precies zingt. Ik heb ook de polonaise regelmatig voorbij zien komen. Eigenlijk had het wel wat weg van carnaval. Het grappige was eigenlijk dat de sfeer er meestal pas echt in kwam als de band “niet-Duitstalige” nummers zong. Ik denk het komt omdat het gezelschap redelijk internationaal was.
Al met al een geslaagd feestje, maar eerlijk is eerlijk, Nederlanders zijn een stuk beter in feestjes bouwen. :-)
Grappig is wel dat het feest niet op de Duitse club gehouden werd maar op de Zwitserse club. Heel veel landen hebben hier hun eigen “club”. De club is eigenlijk meer een plaats waar voornamelijk de expat dames bij elkaar komen. Waar heel veel appartementencomplexen zwembaden dan wel tennisbanen hebben, hebben heel veel huizen dat niet. Vaak wordt manlief uitgezonden en gaat de hele familie (vrouw en kinderen) mee. Zeker voor jonge kinderen is het ideaal, want er zijn volop sportfaciliteiten en je ontmoet er veelal gelijkgestemden of anders gezegd mensen die het in hetzelfde schuitje zitten.
Aangekomen op de Zwitserse club was het even wachten tot de groep compleet was voor we de grote feesttent in gingen. De gastvrouw had een tafel geboekt waar we aan konden zitten. Zitten is ook relatief, want het zijn simpele houten bankjes met lange houten tafels en zolang zit je er eigenlijk ook weer niet aan.
Aangezien de alcohol vermoedelijk rijkelijk zou gaan vloeien besloten we eerst maar een hapje te gaan eten van het buffet. Dat was typisch Duits. Veel worst, sauerkraut, schinken, spatzle en kartoffelsalat. Ideaal om een goede bodem te leggen. We waren er denk ik rond 19.30 en nadat we gegeten hadden begon tegen 21.00 de band te spelen.
Grappig was wel om te zien dat een deel van de mensen die typisch Duitse jurken aanhadden. Onze gastvrouw vertelde daarbij dat de de plaats waar de strik zit eigenlijk een deel vertelt over de vrouw in kwestie. Hangt de strik rechtsvoor dan is de dame getrouwd. Hangt de strik linksvoor dan is de dame vrijgezel. Hangt de strik voor in het midden dan zijn we nog bij het verhaal over de bloemetjes en de bijtjes en hangt de strik achter midden op de rug dan staat de dame in kwestie open voor alles. Je kunt het maar weten zeg ik dan J
Toen de band begon te spelen denk ik dat het nog geen 5 minuten duurde of een deel stond al op de banken en tafels te dansen. Eerst zie je mensen nog wat bleu om zich heen kijken onder het mom van kan dat wel, maar een paar biertjes later gingen ook een groot deel van de Aziaten er vrolijk in mee.
Echter aangezien de banken niet vastgeschroefd stonden, is dat natuurlijk bij voorbaat vragen om problemen. Zeker als mensen wat meer gedronken hebben en over de banken heen en weer gaan lopen. Dat gaat uistekend zolang je maar tegengewicht op de bank hebt. Ben je de enige op de bank en loop je naar het uiteinde dan krijg je best hilarische effecten. Er waren dan ook redelijk wat valpartijen.
De band was op zich best aardig. Niet dat ik er heel veel van verstond, maar een aantal deuntjes, waren exact hetzelfde als Nederlandstalige feestnummers. Dus dan zing je gewoon de Nederlandse tekst mee. Het gezelschap was toch erg internationaal en na een paar biertjes heeft niemand in de gaten wat je eigenlijk precies zingt. Ik heb ook de polonaise regelmatig voorbij zien komen. Eigenlijk had het wel wat weg van carnaval. Het grappige was eigenlijk dat de sfeer er meestal pas echt in kwam als de band “niet-Duitstalige” nummers zong. Ik denk het komt omdat het gezelschap redelijk internationaal was.
Al met al een geslaagd feestje, maar eerlijk is eerlijk, Nederlanders zijn een stuk beter in feestjes bouwen. :-)
Monday, November 30, 2009
Formule 1
Toen we terug kwamen in Singapore was het grootste deel van de formule 1 gekte al bijna losgebarsten. Overal stond al hekwerk en de verlichting was al aangelegd. Helaas had Jan-Willem een ticket geboekt voor de woensdag voor de formule 1 in plaats van de woensdag na de formule 1.
Vrijdag voor de formule 1 had ik nog een afspraak met 2 Vietnamezen. Dit waren dezelfde 2 die ik ontmoet had tijdens de expositie van Vincent Fantauzzo in Ho Chi Minh. Deze keer was het de opening van de expositie van Romero Britto en was het geen portretkunst, maar popart.
Zo’n opening blijft altijd een leuke happening. Er loopt namelijk van alles rond. Van dames in de meest elegante jurkjes tot kerels in spijkerbroek en slippers/sandalen. Ik merkte ook wel dat een erg klein wereldje is aangezien heel veel mensen elkaar kennen. Vervolgens nog naar de New Asia bar voor een drankje, waarna het tijd was om naar huis te gaan. Het was immers donderdag en vrijdag moest er nog gewoon gewerkt worden.
Vrijdagavond een deel van de kwalificatie gekeken vanaf het skyterrace in het appartementencomplex waar ik woon. Zaterdag was de hele club compleet en zijn we eerst met 5’en gaan eten bij Longbeach (een seafood restaurant). Daarna kregen de 3 Vietnamezen onderling wat onenigheid en is ieder een andere kant opgegaan. Helaas heb ik daardoor ook de race vanaf het skyterrace bekeken. 1 van de 3 zou namelijk kaartjes regelen, maar dat gebeurde uiteindelijk dus niet.
Een mooie ervaring die formule 1, zeker gezien alle hectiek er omheen en het geluid van de auto’s, maar goed volgend jaar beter.
Vrijdag voor de formule 1 had ik nog een afspraak met 2 Vietnamezen. Dit waren dezelfde 2 die ik ontmoet had tijdens de expositie van Vincent Fantauzzo in Ho Chi Minh. Deze keer was het de opening van de expositie van Romero Britto en was het geen portretkunst, maar popart.
Zo’n opening blijft altijd een leuke happening. Er loopt namelijk van alles rond. Van dames in de meest elegante jurkjes tot kerels in spijkerbroek en slippers/sandalen. Ik merkte ook wel dat een erg klein wereldje is aangezien heel veel mensen elkaar kennen. Vervolgens nog naar de New Asia bar voor een drankje, waarna het tijd was om naar huis te gaan. Het was immers donderdag en vrijdag moest er nog gewoon gewerkt worden.
Vrijdagavond een deel van de kwalificatie gekeken vanaf het skyterrace in het appartementencomplex waar ik woon. Zaterdag was de hele club compleet en zijn we eerst met 5’en gaan eten bij Longbeach (een seafood restaurant). Daarna kregen de 3 Vietnamezen onderling wat onenigheid en is ieder een andere kant opgegaan. Helaas heb ik daardoor ook de race vanaf het skyterrace bekeken. 1 van de 3 zou namelijk kaartjes regelen, maar dat gebeurde uiteindelijk dus niet.
Een mooie ervaring die formule 1, zeker gezien alle hectiek er omheen en het geluid van de auto’s, maar goed volgend jaar beter.
Wednesday, November 25, 2009
My Tho en Ben Tre
Zaterdag hadden we een excursie geboekt naar My Tho en Ben Tre in de Mekong Delta. Rond half 9 vertrokken we met de bus naar My Tho. Aangezien ik al redelijk wat van het landschap gezien had en de avonden tot zover toch wel erg gezellig waren geweest, besloot ik de tijd in de bus maar zo efficient mogelijk te gebruiken en wat slaap in te halen. Gezien de rijstijl van de Vietnamezen het lawaai van onze gids lukte dat echter maar gedeeltelijk.
Het nadeel van de Vietnamese taal is dat het niet echt een “sexy” taal is. Persoonlijk vind dat ik Zuid-Europese talen (Italiaans, Spaans, Frans en Portugees) dat toch wel een beetje hebben. Veel Aziatische talen en dan met name Chinees en Vietnamees klinken heel staccato vanwege de klanken en tonen en komen heel bits en schreeuwerig over.
Aangekomen in My Tho lag er een boot klaar waarmee we overstaken naar een klein eilandje. Hier kregen we uitleg over hoe rijstpapier gemaakt werd. Daarna hebben we geluncht en konden we een stukje van het eiland verkennen. Daarna door met de boot naar een volgend eilandje. Hier kregen we Vietnamees fruit voorgeschoteld en werden we “getrakteerd” op lokale Vietnamese muziek. Uiteindelijk allebei besloten toch maar niet een cd-tje mee te nemen. We waren het over eens (als semi Idols-jury :-)) dat de muziek niet een ritme had. Daarnaast had het als gevolg van de manier waarop het “gezongen” werd meer weg van het vertellen van een verhaaltje dan van “echt” zingen.
Van daaruit gingen we door een bijenfarm. Hier werden we getrakteerd op honingthee. Erg lekker en erg zoet. Ik zag er eigenlijk tegenop om na al die zoetigheid naar de bijen te gaan kijken, maar uiteindelijk hebben we die ook niet gezien.
Daarna werden we met paard en wagen naar de volgende locatie gebracht. We zouden met een roeiboot door een stukje van de Mekong Delta gevaren worden terug naar waar onze grote boot lag. Deze boot maakte op de weg terug nog een tussenstop zodat we konden zien hoe coconut candy gemaakt wordt. Echter aangezien Jan-Willem niet echt van zoetigheid en kokosnoot houdt en ik het al gezien had tijdens een eerdere excursie besloten we vrij snel terug te gaan naar de boot en hebben we op het achterdek nog even heerlijk in het zonnetje gelegen voordat we met de boot terug gingen naar de bus.
Al met al zaten er wel wat dingen in de excursie die ik tijdens eerdere excursies al gezien, maar het was toch leuk om weer een ander stukje van de Mekong delta te hebben gezien.
Eerst een stukje met de boot door de Mekong delta
Locals
Een stukje met paard en wagen
Een stukje van de route
Een huisje
Een deel van de rivier
Een sfeerimpressie van onze excursie
Het nadeel van de Vietnamese taal is dat het niet echt een “sexy” taal is. Persoonlijk vind dat ik Zuid-Europese talen (Italiaans, Spaans, Frans en Portugees) dat toch wel een beetje hebben. Veel Aziatische talen en dan met name Chinees en Vietnamees klinken heel staccato vanwege de klanken en tonen en komen heel bits en schreeuwerig over.
Aangekomen in My Tho lag er een boot klaar waarmee we overstaken naar een klein eilandje. Hier kregen we uitleg over hoe rijstpapier gemaakt werd. Daarna hebben we geluncht en konden we een stukje van het eiland verkennen. Daarna door met de boot naar een volgend eilandje. Hier kregen we Vietnamees fruit voorgeschoteld en werden we “getrakteerd” op lokale Vietnamese muziek. Uiteindelijk allebei besloten toch maar niet een cd-tje mee te nemen. We waren het over eens (als semi Idols-jury :-)) dat de muziek niet een ritme had. Daarnaast had het als gevolg van de manier waarop het “gezongen” werd meer weg van het vertellen van een verhaaltje dan van “echt” zingen.
Van daaruit gingen we door een bijenfarm. Hier werden we getrakteerd op honingthee. Erg lekker en erg zoet. Ik zag er eigenlijk tegenop om na al die zoetigheid naar de bijen te gaan kijken, maar uiteindelijk hebben we die ook niet gezien.
Daarna werden we met paard en wagen naar de volgende locatie gebracht. We zouden met een roeiboot door een stukje van de Mekong Delta gevaren worden terug naar waar onze grote boot lag. Deze boot maakte op de weg terug nog een tussenstop zodat we konden zien hoe coconut candy gemaakt wordt. Echter aangezien Jan-Willem niet echt van zoetigheid en kokosnoot houdt en ik het al gezien had tijdens een eerdere excursie besloten we vrij snel terug te gaan naar de boot en hebben we op het achterdek nog even heerlijk in het zonnetje gelegen voordat we met de boot terug gingen naar de bus.
Al met al zaten er wel wat dingen in de excursie die ik tijdens eerdere excursies al gezien, maar het was toch leuk om weer een ander stukje van de Mekong delta te hebben gezien.
Eerst een stukje met de boot door de Mekong delta
Locals
Een stukje met paard en wagen
Een stukje van de route
Een huisje
Een deel van de rivier
Een sfeerimpressie van onze excursie
Saturday, November 14, 2009
Vietnam – deel 3
Donderdag was het tijd om Siem Reap en daarmee ook Cambodja te verlaten en door te gaan naar Vietnam. We hadden weer een klein propellorvliegtuigje wat ons van Siem Reap naar Ho Chi Minh zou vliegen. De vlucht ging goed en eenmaal aangekomen in Ho Chi Minh een taxi gepakt naar het hotel.
De Cambodja-ervaring was voor mij persoonlijk goed om de eerdere ervaringen in Vietnam in een beter perspectief te kunnen plaatsen. In Cambodja gaat alles nog redelijk gemoedelijk omdat ze in ontwikkeling nog een jaar of 10 achterlopen op Vietnam. Vietnam en zeker Ho Chi Minh is afentoe complete chaos en dan zeker in het verkeer.
Aangekomen in het hotel hebben we onze koffers gedropt en hebben we een rondje gelopen door het centrum. Daarna terug naar het hotel, douchen, eten en een excursie boeken. Ik had Jan-Willem aangeraden om de excursie naar de tempel (Cao Dai) en de tunnels (Cu Chi) te doen omdat die toch wel indrukwekkend was. Zo kon hij vrijdag mooi een excursie doen en kon ik die dag even naar kantoor om met wat collega’s daar bij te praten over lopende projecten. Dat liep helaas wat anders dan gedacht. Waar ik gehoopt had op een paar relaxte uurtjes op kantoor, bleek dat 1 project niet helemaal soepel liep. Als gevolg daarvan heb ik toch iets langer op kantoor doorgebracht dan in aanvankelijk gehoopt had, maar goed dat kan gebeuren.
’s Avonds besloten dat we op zaterdag nog een excursie samen zouden doen. Een excursie naar de Mekong delta, maar deze keer niet naar Cai Be en Vinh Long, maar naar My Tho en Ben Tre. ’s Avonds weer lekker gegeten. Zaterdag de excursie gedaan, waarover nog een separate posting komt en zondag was het weer tijd om te vertrekken.
Het was apart maar toch wel erg leuk om de ervaringen van een land waar je toch 2 maanden doorgebracht hebt nu met iemand te kunnen delen.
De Cambodja-ervaring was voor mij persoonlijk goed om de eerdere ervaringen in Vietnam in een beter perspectief te kunnen plaatsen. In Cambodja gaat alles nog redelijk gemoedelijk omdat ze in ontwikkeling nog een jaar of 10 achterlopen op Vietnam. Vietnam en zeker Ho Chi Minh is afentoe complete chaos en dan zeker in het verkeer.
Aangekomen in het hotel hebben we onze koffers gedropt en hebben we een rondje gelopen door het centrum. Daarna terug naar het hotel, douchen, eten en een excursie boeken. Ik had Jan-Willem aangeraden om de excursie naar de tempel (Cao Dai) en de tunnels (Cu Chi) te doen omdat die toch wel indrukwekkend was. Zo kon hij vrijdag mooi een excursie doen en kon ik die dag even naar kantoor om met wat collega’s daar bij te praten over lopende projecten. Dat liep helaas wat anders dan gedacht. Waar ik gehoopt had op een paar relaxte uurtjes op kantoor, bleek dat 1 project niet helemaal soepel liep. Als gevolg daarvan heb ik toch iets langer op kantoor doorgebracht dan in aanvankelijk gehoopt had, maar goed dat kan gebeuren.
’s Avonds besloten dat we op zaterdag nog een excursie samen zouden doen. Een excursie naar de Mekong delta, maar deze keer niet naar Cai Be en Vinh Long, maar naar My Tho en Ben Tre. ’s Avonds weer lekker gegeten. Zaterdag de excursie gedaan, waarover nog een separate posting komt en zondag was het weer tijd om te vertrekken.
Het was apart maar toch wel erg leuk om de ervaringen van een land waar je toch 2 maanden doorgebracht hebt nu met iemand te kunnen delen.
Subscribe to:
Posts (Atom)