Een groot voordeel van het werk in Europa was dat ik een huurauto tot mijn beschikking had. Dit geeft je dan in de weekenden de mogelijkhed om er lekker op uit te trekken. Praag stond al heel lang op mijn lijstje en met ongeveer 400 kilometer was dat nog redelijk te bereizen. Zeker aangezien de benzine gedeclareerd kon worden.
Na wat rondgevraagd te hebben bij de collega’s op kantoor, werd ons verzekerd om toch maar eens contact op te nemen met de verhuurmaatschappij aangezien het niet toegestaan is met huurauto’s naar voormalig Oost Europese landen af te reizen. Toen ik ’s avonds in de auto stapte zag ik inderdaad in de linkerbovenhoek van de voorruit een stickertje wat daarop wees.
Dus zekerheidshalve maar even contact opgenomen met de verhuurmaatschappij. De eerste vraag was, waar ik heen wilde. Praag! Het was blijkbaar niet toegestaan om naar Praag af te reizen met Audi’s, BMW’s, Mercedes en alle cabrio’s. Daar glipte mijn Volvo dan toch weer mooi tussendoor :).
De reis was verder relatief eenvoudig. Je toetst de bestemming in in je GPS en die wijst je vervolgens de weg naar de eindbestemming. Het landschap in het Zuiden en Zuid-Oosten van Duitsland is erg groen, bosrijk en heuvelachtig, Dit maakt het rijden makkelijk maar wel enigszins monotoon.
Zodra je grens over bent met Tsjechie verandert er qua landschap niet heel veel. Het enige wat je wel ziet, is dat er overal verwezen wordt naar casino’s. Het voelde enigszins vreemd aan. Een opkomende economie, een land in opbouw, maar toch spenderen mensen blijkbaar veel geld aan gokken, want je ziet echt overal casino’s.
Daarnaast zag ik ook heel veel logistieke bedrijven. Opvallend, want het lijkt erop dat met name het gebied tussen de Duitse grens en Praag niet heel veel mogelijkheden biedt behalve goedkope arbeidskrachten. Het hoofdwegennetwerk is goed, maar lijkt niet zeer uitgebreid. Mogelijkheden tot transport over water zijn zeer beperkt. Er zijn niet of nauwelijks grote internationale luchthavens en een spooeweg heb ik niet gezien. Het lijkt er dus op dat als de wegen daar eenmaal vaststaan met files, je dus ook echt vast staat en er niet veel uitwijkmogelijkheden zijn.
In Praag een goedkoop hotel geboekt op basis van de punten die ik vergaard met zakenreizen. Helaas bleek het de verkeerde locatie te zijn. Dus de nieuwe locatie ingetoetst en door naar de andere locatie. Daarvoor moest ik echter wel een stuk Praag doorkruisen. Gaf me mooi de gelegenheid om een stukje te zien van Praag-by-night.
In eerste instantie deed het nogal rommelig aan met graffiti. Niet echt iets om over naar huis te schrijven en het voldeed ook niet helemaal aan de toch hooggespannen verwachtingen. Enigszins teleurstellend zijn waarschijnlijk de woorden die het best het eerste gevoel beschrijven.
Inmiddels was het al ver na middernacht, dus tijd om het hotel op te zoeken, snel te gaan slapen en Praag de volgende dag bij daglicht beter te gaan verkennen.
Thursday, July 28, 2011
Tuesday, July 19, 2011
Parijs
Na 2 weken hard gewerkt te hebben, had ik besloten mezelf op een korte vakantie te trakteren en op doorreis naar Nederland een tussenstop te maken in Parijs. Het was namelijk al een hele tijd geleden dat ik hier geweest was en de indrukken die ik er nog van had waren niet onverdeeld positief. Tijd voor een opfrissing dus.
In Parijs een hotel geboekt vlakbij de Arc de Triomphe. Bij het binnenrijden van Parijs was de indruk niet heel erg positief. Veel vuil op straat, ongeorganiseerd en chaotisch. Het is ook niet echt een schone stad vergeleken met bij voorbeeld Hong Kong, Singapore of Stuttgart waar ik net vandaan kwam.
Vrijdagmiddag, zaterdag en zondagochtend met name gebruikt enkele zaken te bezichtigen waar Parijs bekend om is zoals de Eifeltoren, Arc de Triomphe, Notre Dame, Louvre, Champs Elysees en een boottochtje over de Seine om enkele zaken te noemen.
De Eifeltoren
Uitzicht vanaf het 2e plateau
Een champagnebar op het derde plateau om de ervaring compleet te maken
Arc de Triomphe
Louvre
Mona Lisa
Notre Dame
Wat me positief opviel is dat Parijs toch eigenlijk best een mooie stad is of misschien moet ik zeggen kan zijn. Parijs heeft veel culturele historie en oude kenmerkende gebouwen. Daarnaast heeft als een van de weinige metropolen niet of nauwelijks echte hoogbouw en zeker niet in het centrum. Dit geeft de stad een mooi oud en authentiek karakater.
Straatbeeld in Parijs
Wat me enorm tegenviel is de houding van de Fransen en dan geldt dit met name voor horecapersoneel. Weinig aandacht voor klanten, tot het punt waar je gewoon genegeerd wordt, erg onvriendelijk en de kwaliteit van het eten is ook niet altijd om over naar huis te schrijven. Ga er in ieder geval niet heen met hele hoge verwachtingen ten aanzien van de Franse keuken, want heel veel restaurants zullen niet aan deze verwachtingen kunnen beantwoorden.
Het feit dat je een kwartier moet wachten tot er iemand een bestelling op komt nemen en 20 minuten op de rekening is uit den boze en iets wat je in ieder geval in Azie niet of nauwelijks tegen zult komen.
Restaurant Roger La Grenouille een van de betere restaurants waar ik gegeten heb en een aanrader
Het was voor mij in ieder geval een mooie gelegenheid om mijn Frans weer een beetje op te halen. Al moet ik hier toegeven dat het voelde alsof dat toch iets verder weggezakt was dan mijn Duits en dat terwijl ik op de middelbare school toch een stuk beter was in en meer affiniteit had met Frans dan met Duits.
Parijs was een welkome afwissling en ik ben blij dat ik mijn beeld over Parijs bij heb kunnen stellen in positieve zin.
Tijd om de koffers te pakken en door te reizen naar Nederland voor een verrassingsbezoekje aan de familie.
In Parijs een hotel geboekt vlakbij de Arc de Triomphe. Bij het binnenrijden van Parijs was de indruk niet heel erg positief. Veel vuil op straat, ongeorganiseerd en chaotisch. Het is ook niet echt een schone stad vergeleken met bij voorbeeld Hong Kong, Singapore of Stuttgart waar ik net vandaan kwam.
Vrijdagmiddag, zaterdag en zondagochtend met name gebruikt enkele zaken te bezichtigen waar Parijs bekend om is zoals de Eifeltoren, Arc de Triomphe, Notre Dame, Louvre, Champs Elysees en een boottochtje over de Seine om enkele zaken te noemen.
De Eifeltoren
Uitzicht vanaf het 2e plateau
Een champagnebar op het derde plateau om de ervaring compleet te maken
Arc de Triomphe
Louvre
Mona Lisa
Notre Dame
Wat me positief opviel is dat Parijs toch eigenlijk best een mooie stad is of misschien moet ik zeggen kan zijn. Parijs heeft veel culturele historie en oude kenmerkende gebouwen. Daarnaast heeft als een van de weinige metropolen niet of nauwelijks echte hoogbouw en zeker niet in het centrum. Dit geeft de stad een mooi oud en authentiek karakater.
Straatbeeld in Parijs
Wat me enorm tegenviel is de houding van de Fransen en dan geldt dit met name voor horecapersoneel. Weinig aandacht voor klanten, tot het punt waar je gewoon genegeerd wordt, erg onvriendelijk en de kwaliteit van het eten is ook niet altijd om over naar huis te schrijven. Ga er in ieder geval niet heen met hele hoge verwachtingen ten aanzien van de Franse keuken, want heel veel restaurants zullen niet aan deze verwachtingen kunnen beantwoorden.
Het feit dat je een kwartier moet wachten tot er iemand een bestelling op komt nemen en 20 minuten op de rekening is uit den boze en iets wat je in ieder geval in Azie niet of nauwelijks tegen zult komen.
Restaurant Roger La Grenouille een van de betere restaurants waar ik gegeten heb en een aanrader
Het was voor mij in ieder geval een mooie gelegenheid om mijn Frans weer een beetje op te halen. Al moet ik hier toegeven dat het voelde alsof dat toch iets verder weggezakt was dan mijn Duits en dat terwijl ik op de middelbare school toch een stuk beter was in en meer affiniteit had met Frans dan met Duits.
Parijs was een welkome afwissling en ik ben blij dat ik mijn beeld over Parijs bij heb kunnen stellen in positieve zin.
Tijd om de koffers te pakken en door te reizen naar Nederland voor een verrassingsbezoekje aan de familie.
Monday, July 11, 2011
Sightseeing in Stuttgart
Aangezien we 2 weken in Stuttgart zouden zijn hadden we mooi de tijd om ook wat sightseeing te doen. Zeker aangezien er 2 weekenden in zaten. Het eerste weekend heb ik samen met een collega wat rondgereden in de huurauto en zijn we even naar Metzingen geweest.
Enkele kenmerken van het "oude" Metzingen
Metzingen lag op ongeveer 30-40 kilometer rijden van hotel en is 1 grote outletstad met heel veel gerenomeerde merken. Blijkbaar is het allemaal begonnen met een outlet van Hugo Boss aangezien dit merk daar in de buurt een fabriek heeft en in Metzingen begon met het verkopen van voornamelijk overjarige modellen tegen gereduceerd tarief. Inmiddels is het uitgegroeid tot 1 grote outletstad.
Metzingen de shopping outlet
De rest van het weekend met name gebruikt om een aantal zaken voor te bereiden voor onze eerste dagen in Stuttgart en het project aangezien we op vrijdag aankwamen.
Het tweede weekend hebben we verschillende dingen gedaan. Op zaterdag zijn we het stadscentrum van Stuttgart ingetrokken om dat te verkennen. We hadden het weer ontzettend mee en er was volop te zien, doen en beleven.
Stuttgart is een hele mooie stad, met veel laagbouw en gelegen in een mooie groene omgeving. Mijn Amerikaanse collega wilde graag Strudel eten in Stuttgart. Nu weet ik niet of het aan de kwaliteit van mijn Duits ligt, maar het was nog niet zo makkelijk om dat te vinden. Uiteindelijk vonden we na een middag zoeken Strudel op de kaart van een Amerikaans Steakhouse waar we ’s avonds gegeten hebben. Daarna zijn we nog even naar de TV-toren doorgereden om daar nog een blik te werpen op Stuttgart-by-night. Het platform ligt op ongeveer 150 meter hoogte en de toren zelf staat op een berg die 200-300 meter hoog is. Dus dit geeft een mooi uitzicht over de stad Stuttgart.
Enkele plaatjes uit Stuttgart
Een overdekte markt met allerlei delicatessen
Zondag hebben we gebruikt voor 1 van de topattracties van Stuttgart, het Mercedes Benz Museum. Eerder al had een collega ons rondgereden door Stuttgart en naar het huis waar de historie van Porsche gestart is. Porsche heeft ook een museum hier, maar er werd ons aangeraden om eerst het Mercedes Benz museum te bezoeken.
Het museum beschrijft de hele historie van de ontwikkeling van de eerste verbrandingsmotor vanaf ongeveer 1880 tot de hedendaagse Mercedes Benz auto’s. Je begint boven aan en loopt langzaam naar beneden in grote cirkels waarmee je door de tijd reist en alle ontwikkelingen kunt zien.
Het Mercedes Benz Museum
Een van de allereerste auto's
Parallel aan de ontwikklingen in de Mercedes auto’s zie je op de muren foto’s van de maatschappelijke ontwikkelingen die zich in de daaraan gerelateerde tijdperken afspeelden.
Je krijgt gratis en voor niks audio apparatuur mee, waarmee je overal van tekst en uitleg voorzien kunt worden. Wil je alles goed zien, beluisteren en absorberen, kun je er het zeker minimaal een halve dag voor uittrekken.
Daarna nog even uit nieuwsgierigheid bij de ernaast gelegen dealer binnengelopen. De prijzen die je in Duitsland betaalt voor die auto’s zijn echt vele malen lager dan in Nederland. Toppunt van het bezoek aan de dealer was de nieuwe SLS die in de showroom stond. Helaas was hij al verkocht, dus wilden ze hem niet openen voor het maken van een foto, maar het is wel een geweldig mooie auto.
Het origineel
De gloednieuwe SLS
Enkele kenmerken van het "oude" Metzingen
Metzingen lag op ongeveer 30-40 kilometer rijden van hotel en is 1 grote outletstad met heel veel gerenomeerde merken. Blijkbaar is het allemaal begonnen met een outlet van Hugo Boss aangezien dit merk daar in de buurt een fabriek heeft en in Metzingen begon met het verkopen van voornamelijk overjarige modellen tegen gereduceerd tarief. Inmiddels is het uitgegroeid tot 1 grote outletstad.
Metzingen de shopping outlet
De rest van het weekend met name gebruikt om een aantal zaken voor te bereiden voor onze eerste dagen in Stuttgart en het project aangezien we op vrijdag aankwamen.
Het tweede weekend hebben we verschillende dingen gedaan. Op zaterdag zijn we het stadscentrum van Stuttgart ingetrokken om dat te verkennen. We hadden het weer ontzettend mee en er was volop te zien, doen en beleven.
Stuttgart is een hele mooie stad, met veel laagbouw en gelegen in een mooie groene omgeving. Mijn Amerikaanse collega wilde graag Strudel eten in Stuttgart. Nu weet ik niet of het aan de kwaliteit van mijn Duits ligt, maar het was nog niet zo makkelijk om dat te vinden. Uiteindelijk vonden we na een middag zoeken Strudel op de kaart van een Amerikaans Steakhouse waar we ’s avonds gegeten hebben. Daarna zijn we nog even naar de TV-toren doorgereden om daar nog een blik te werpen op Stuttgart-by-night. Het platform ligt op ongeveer 150 meter hoogte en de toren zelf staat op een berg die 200-300 meter hoog is. Dus dit geeft een mooi uitzicht over de stad Stuttgart.
Enkele plaatjes uit Stuttgart
Een overdekte markt met allerlei delicatessen
Zondag hebben we gebruikt voor 1 van de topattracties van Stuttgart, het Mercedes Benz Museum. Eerder al had een collega ons rondgereden door Stuttgart en naar het huis waar de historie van Porsche gestart is. Porsche heeft ook een museum hier, maar er werd ons aangeraden om eerst het Mercedes Benz museum te bezoeken.
Het museum beschrijft de hele historie van de ontwikkeling van de eerste verbrandingsmotor vanaf ongeveer 1880 tot de hedendaagse Mercedes Benz auto’s. Je begint boven aan en loopt langzaam naar beneden in grote cirkels waarmee je door de tijd reist en alle ontwikkelingen kunt zien.
Het Mercedes Benz Museum
Een van de allereerste auto's
Parallel aan de ontwikklingen in de Mercedes auto’s zie je op de muren foto’s van de maatschappelijke ontwikkelingen die zich in de daaraan gerelateerde tijdperken afspeelden.
Je krijgt gratis en voor niks audio apparatuur mee, waarmee je overal van tekst en uitleg voorzien kunt worden. Wil je alles goed zien, beluisteren en absorberen, kun je er het zeker minimaal een halve dag voor uittrekken.
Daarna nog even uit nieuwsgierigheid bij de ernaast gelegen dealer binnengelopen. De prijzen die je in Duitsland betaalt voor die auto’s zijn echt vele malen lager dan in Nederland. Toppunt van het bezoek aan de dealer was de nieuwe SLS die in de showroom stond. Helaas was hij al verkocht, dus wilden ze hem niet openen voor het maken van een foto, maar het is wel een geweldig mooie auto.
Het origineel
De gloednieuwe SLS
Monday, July 4, 2011
Business Trip naar Duitsland
Het feit dat ik een global team aanstuur heeft zo zijn voordelen. Zo werden we deze keer gevraagd om collega’s te gaan helpen in Duitsland. Er waren daar enige onduidelijkheden en aan ons werd gevraagd om ter plaatse research te gaan doen en ondersteuning te bieden. Dus hop in het vliegtuig. Plaats van bestemming was Stuttgart. Vanuit Hong Kong vlogen we naar Frankfurt en vanuit Frankfurt in een klein vliegtuigje door naar Stuttgart.
In Stuttgart stond een huurauto klaar en zou ik zelf naar het hotel rijden. Ik had de keuze tussen een BMW 1 serie, een Audi A4 en een Volvo XC60. Aangezien ik samen met een collega was en we nogal wat koffers bij ons hadden gekozen voor de Volvo. Ik zou namelijk 3 weken in Europa verblijven en mijn collega zou na 2 weken doorvliegen naar Amerika om daar nog 2 weken door te brengen.
Het hotel lag vrij dicht bij het vliegveld en was met behulp van de GPS eenvoudig te vinden. De eerste week was vrij zwaar. Lange dagen, vele besprekingen en nog een fysieke inventory check bij 1 van de klanten in het warehouse.
Hiervoor moesten we van Stuttgart naar Dusseldorf vliegen. Daar stond een andere huurauto klaar (een Mercedes deze keer) om vervolgens nog anderhalf uur te rijden naar Soest (in Duitsland, niet in Nederland) en ’s avonds weer terug. Eerst naar het vliegveld met de auto en vervolgens terugvliegen naar Stuttgart. Dat hakt er wel in zo’n dagje.
Ergens schaam ik me er wel een beetje voor dat ik als Nederlander in een auto rondgereden heb met een Duitse nummerplaat, maar aan de andere kant is het heerlijk om je uit te kunnen leven op de Duitse Autobahn. ;-) Zeker in de tweede week toen we dezelfde klant nog een keer moesten bezoeken op 3 verschillende locaties met overnachting. Het enige jammere is dan dat wanneer je net denkt dat je lekker bezig bent, je ineens lampjes in je spiegel ziet en zodra je opzij gaat, andere auto’s voorbijkomen alsof je stil staat. En eerlijk is eerlijk ik reed toen niet bepaald zachtjes, maar ik moest me er bij neerleggen dat ondanks dat de Volvo een heerlijke auto was, het gezegde: “Er is altijd baas boven baas” hier toch van toepassing was.
De tweede keer dat we de klant bezochten, zat er zoals gezegd een overnachting bij. We werden ondergebracht in een klein hotelletje in Braunschweig. Dit bracht herinneringen terug aan mijn studententijd. Het hotel bestond uit een hoofdgebouw en 3 ernaast gelegen gasthuizen. Ik had de volledige zolderetage met 2 aparte kamers (woon- en slaapkamer. Alle ruimte was een beetje overbodig, maar goed, ik heb er toch heerlijk geslapen.
Het kleine hotelletje in Braunschweig
Een van de bijgebouwen van het hotel
De hotel- annex studentenkamer
De weken vlogen voorbij en het was best lekker om even terug te zijn in Europa.
Uiteindelijk zou het hele project in totaal bijna 3 maanden in beslag nemen en 3 trips naar Duitsland vereisen.
In Stuttgart stond een huurauto klaar en zou ik zelf naar het hotel rijden. Ik had de keuze tussen een BMW 1 serie, een Audi A4 en een Volvo XC60. Aangezien ik samen met een collega was en we nogal wat koffers bij ons hadden gekozen voor de Volvo. Ik zou namelijk 3 weken in Europa verblijven en mijn collega zou na 2 weken doorvliegen naar Amerika om daar nog 2 weken door te brengen.
Het hotel lag vrij dicht bij het vliegveld en was met behulp van de GPS eenvoudig te vinden. De eerste week was vrij zwaar. Lange dagen, vele besprekingen en nog een fysieke inventory check bij 1 van de klanten in het warehouse.
Hiervoor moesten we van Stuttgart naar Dusseldorf vliegen. Daar stond een andere huurauto klaar (een Mercedes deze keer) om vervolgens nog anderhalf uur te rijden naar Soest (in Duitsland, niet in Nederland) en ’s avonds weer terug. Eerst naar het vliegveld met de auto en vervolgens terugvliegen naar Stuttgart. Dat hakt er wel in zo’n dagje.
Ergens schaam ik me er wel een beetje voor dat ik als Nederlander in een auto rondgereden heb met een Duitse nummerplaat, maar aan de andere kant is het heerlijk om je uit te kunnen leven op de Duitse Autobahn. ;-) Zeker in de tweede week toen we dezelfde klant nog een keer moesten bezoeken op 3 verschillende locaties met overnachting. Het enige jammere is dan dat wanneer je net denkt dat je lekker bezig bent, je ineens lampjes in je spiegel ziet en zodra je opzij gaat, andere auto’s voorbijkomen alsof je stil staat. En eerlijk is eerlijk ik reed toen niet bepaald zachtjes, maar ik moest me er bij neerleggen dat ondanks dat de Volvo een heerlijke auto was, het gezegde: “Er is altijd baas boven baas” hier toch van toepassing was.
De tweede keer dat we de klant bezochten, zat er zoals gezegd een overnachting bij. We werden ondergebracht in een klein hotelletje in Braunschweig. Dit bracht herinneringen terug aan mijn studententijd. Het hotel bestond uit een hoofdgebouw en 3 ernaast gelegen gasthuizen. Ik had de volledige zolderetage met 2 aparte kamers (woon- en slaapkamer. Alle ruimte was een beetje overbodig, maar goed, ik heb er toch heerlijk geslapen.
Het kleine hotelletje in Braunschweig
Een van de bijgebouwen van het hotel
De hotel- annex studentenkamer
De weken vlogen voorbij en het was best lekker om even terug te zijn in Europa.
Uiteindelijk zou het hele project in totaal bijna 3 maanden in beslag nemen en 3 trips naar Duitsland vereisen.
Thursday, June 30, 2011
Taipei - deel 3
De derde dag na heerlijk geslapen te hebben, was het weer tijd om verder de stad in te gaan. Besloten om te starten met een bezoek aan de Chiang Kai-shek Memorial Hall (C.K.S. Memorial). De C.K.S. Memorial ligt tussen Liberty Square, National Theather en National Concert Hall en op loopafstand van de burgermeester’s residentie en het presidentiele paleis.
Main gate met de tempel op de achtergrond
Een van de andere tempels op het complex
Chiang Kai Shek was de opvolger van Sun Yat Sen als leider van de Nationalist Party, de Kuomintang (KMT). Sun Yat Sen was mede-oprichter van deze partij. C.K.S. heeft verschillende functies gehad binnen de Chinese overheid. Zo was hij onder meer: 1st en 3rd Chairman of the Nationalist Government of China, Premier of the Republic of China, President of the Republic of China en 1st en 3rd Director-General of the Kuomintang. Zijn reputatie is overigens niet onomstreden.
De tempel ter ere van C.K.S.
Close up van de plaquette boven de ingang
Een bewerkt stenen gedenkteken tussen de trappen
Standbeeld van C.K.S.
De hele situatie ligt ook een beetje gevoelig. China beschouwt Taiwan als “opstandige” provincie en dus als onderdeel van China. Taiwan daarentegen ziet zichzelf daarentegen liever als onafhankelijk en Westers (lees: niet-communistisch) land. Hong Kong is in dit geval ook een apart verhaal. Het is namelijk in 1997 overgedragen door Engeland aan China, maar vanwege het economisch belang heeft het nog steeds een “status aparte”. Hong Kong Chinezen vooral en in mindere mate Taiwenezen worden niet graag over 1 kam geschoren met de Chinezen van mainland China. Dit heeft altijd tot spanningen geleid en dat zal nog wel een tijdje zo blijven. Wat ik ervan begreep heeft C.K.S. verschillende malen gevochten tegen de nationalisten in onder meer Taiwan om China als 1 geheel te behouden.
Na het bezoek aan de C.K.S. Memorial doorgegaan naar de LongShan Tempel. Het was even zoeken, maar uiteindelijk had ik hem toch gevonden. Het was een beetje jammer dat er boven de ingang een digitale tekstbalk hing, waar allerlei teksten opstonden. Blijkbaar gaan ook tempels met hun tijd mee. Ook hier was het jammer dat er zo weinig uitgelegd wordt in andere talen dan Chinees. Dus een groot deel gaat langs je heen, maar het was een mooie tempel met veel verschillende details en zeker een bezoekje waard.
Het straatbeeld in Taipei
Een van de vele tempeltjes die je op straat ziet
De ingang van de Longshan Temple
Enkele van de beelden binnen het Longshan Temple complex
Longshan Tempel Complex
Aangezien het donker was besloten terug te gaan naar het hotel om vervolgens te gaan eten in een fine-dining restaurant in de Taipei 101. Netjes aangekleed en op naar het restaurant. Het restaurant was chique ingericht. De tafels waren wat breed en de stoel wat loungy, wat een goed gesprek niet echt bevorderde, zeker niet als de live muziek speelde, maar goed het was nog steeds alleraardigst. Daarna begon het. Toen ik rechts naast me keek, zaten daar 4 youngsters. Afgetrapte spijkerbroek en sneakers, rare jacks aan en baseball caps op alsof ze recht uit een hip hop clip waren weggelopen. Aan de andere kant zat een jong stelletje. Blijkbaar was het haar verjaardag. Echter veel oog voor elkaar hadden ze niet. Wel voor hun mobieltjes daarentegen. Ieder gerecht werd meteen gefotografeerd en op Twitter en FaceBook geslingerd. Blijkbaar deel je liever met je 300 FaceBook en Twitter vrienden dat je na je soep een salade en vervolgens een steak zit te eten dan dat je dit deelt met je partner waarmee je een avondje uit bent. Tussendoor werden overigens ook volop updates van FaceBook en Twitter gecheckt. Nu ben ik in verschillende restaurants geweest op verschillende plaatsen in de wereld en in een aantal is dit soort gedrag niet toegestaan. Mijn aanbeveling zou dan ook zijn om een dress code in te voeren en een policy ten aanzien van het gebruik van mobiele telefoons (wat overigens in veel restaurants en clubs al het geval is tegenwoordig). Maar misschien moet ik het probleem dichter bij mezelf zoeken. Misschien moet ik met pijn in mijn hart toegeven dat ik oud begin te worden en dat de generatiekloof nu echt een feit begint te worden en dat de nieuwe generatie niet meer leeft volgens het motto: Ik denk dus ik besta (“je pense donc je suis”) volgens een bekend filosoof, maar meer volgens het motto: Ik Twitter en ik FaceBook, dus ik besta. Laat iedereen daar zelf maar een oordeel over vellen. Ik vond het in ieder geval doodzonde, want het eten was echt goed, maar dit nam toch een deel van de ervaring weg.
Het restaurant in de Taipei 101
De laatste dag besloten om een beetje te relaxen en een bezoek gebracht aan de hotsprings en de Thermal Valley in Xinbeitou. Gezellig in de hotsprings tussen de locals :-)
De poort van het Xinbeitou metrostation
De Xinbeitou Thermal Valley met verschillende hotsprings
Een van de hotsprings. Diverse baden met verschillende temperaturen
Vervolgens terug naar het hotel, koffers ophalen en terug naar Hong Kong. Een ideale trip en precies lang genoeg om een goede indruk te krijgen van Taiwan. Een punt dient overigens nog wel vermeld te worden. Het eten in Taiwan is wezenlijk verschillend van het eten in andere Aziatische landen. Waar in alle landen dezelfde ingredienten gebruikt worden: rijst, noodles, vis, groente, tofu en vlees, wordt in Taiwan alles heel naturel gekookt en niet of nauwelijks kruiden gebruikt. Het eten is daardoor heel flauw van smaak. Dit in tegenstelling tot andere landen waar de kruiden en chilipepers veelvuldig gebruikt worden.
Main gate met de tempel op de achtergrond
Een van de andere tempels op het complex
Chiang Kai Shek was de opvolger van Sun Yat Sen als leider van de Nationalist Party, de Kuomintang (KMT). Sun Yat Sen was mede-oprichter van deze partij. C.K.S. heeft verschillende functies gehad binnen de Chinese overheid. Zo was hij onder meer: 1st en 3rd Chairman of the Nationalist Government of China, Premier of the Republic of China, President of the Republic of China en 1st en 3rd Director-General of the Kuomintang. Zijn reputatie is overigens niet onomstreden.
De tempel ter ere van C.K.S.
Close up van de plaquette boven de ingang
Een bewerkt stenen gedenkteken tussen de trappen
Standbeeld van C.K.S.
De hele situatie ligt ook een beetje gevoelig. China beschouwt Taiwan als “opstandige” provincie en dus als onderdeel van China. Taiwan daarentegen ziet zichzelf daarentegen liever als onafhankelijk en Westers (lees: niet-communistisch) land. Hong Kong is in dit geval ook een apart verhaal. Het is namelijk in 1997 overgedragen door Engeland aan China, maar vanwege het economisch belang heeft het nog steeds een “status aparte”. Hong Kong Chinezen vooral en in mindere mate Taiwenezen worden niet graag over 1 kam geschoren met de Chinezen van mainland China. Dit heeft altijd tot spanningen geleid en dat zal nog wel een tijdje zo blijven. Wat ik ervan begreep heeft C.K.S. verschillende malen gevochten tegen de nationalisten in onder meer Taiwan om China als 1 geheel te behouden.
Na het bezoek aan de C.K.S. Memorial doorgegaan naar de LongShan Tempel. Het was even zoeken, maar uiteindelijk had ik hem toch gevonden. Het was een beetje jammer dat er boven de ingang een digitale tekstbalk hing, waar allerlei teksten opstonden. Blijkbaar gaan ook tempels met hun tijd mee. Ook hier was het jammer dat er zo weinig uitgelegd wordt in andere talen dan Chinees. Dus een groot deel gaat langs je heen, maar het was een mooie tempel met veel verschillende details en zeker een bezoekje waard.
Het straatbeeld in Taipei
Een van de vele tempeltjes die je op straat ziet
De ingang van de Longshan Temple
Enkele van de beelden binnen het Longshan Temple complex
Longshan Tempel Complex
Aangezien het donker was besloten terug te gaan naar het hotel om vervolgens te gaan eten in een fine-dining restaurant in de Taipei 101. Netjes aangekleed en op naar het restaurant. Het restaurant was chique ingericht. De tafels waren wat breed en de stoel wat loungy, wat een goed gesprek niet echt bevorderde, zeker niet als de live muziek speelde, maar goed het was nog steeds alleraardigst. Daarna begon het. Toen ik rechts naast me keek, zaten daar 4 youngsters. Afgetrapte spijkerbroek en sneakers, rare jacks aan en baseball caps op alsof ze recht uit een hip hop clip waren weggelopen. Aan de andere kant zat een jong stelletje. Blijkbaar was het haar verjaardag. Echter veel oog voor elkaar hadden ze niet. Wel voor hun mobieltjes daarentegen. Ieder gerecht werd meteen gefotografeerd en op Twitter en FaceBook geslingerd. Blijkbaar deel je liever met je 300 FaceBook en Twitter vrienden dat je na je soep een salade en vervolgens een steak zit te eten dan dat je dit deelt met je partner waarmee je een avondje uit bent. Tussendoor werden overigens ook volop updates van FaceBook en Twitter gecheckt. Nu ben ik in verschillende restaurants geweest op verschillende plaatsen in de wereld en in een aantal is dit soort gedrag niet toegestaan. Mijn aanbeveling zou dan ook zijn om een dress code in te voeren en een policy ten aanzien van het gebruik van mobiele telefoons (wat overigens in veel restaurants en clubs al het geval is tegenwoordig). Maar misschien moet ik het probleem dichter bij mezelf zoeken. Misschien moet ik met pijn in mijn hart toegeven dat ik oud begin te worden en dat de generatiekloof nu echt een feit begint te worden en dat de nieuwe generatie niet meer leeft volgens het motto: Ik denk dus ik besta (“je pense donc je suis”) volgens een bekend filosoof, maar meer volgens het motto: Ik Twitter en ik FaceBook, dus ik besta. Laat iedereen daar zelf maar een oordeel over vellen. Ik vond het in ieder geval doodzonde, want het eten was echt goed, maar dit nam toch een deel van de ervaring weg.
Het restaurant in de Taipei 101
De laatste dag besloten om een beetje te relaxen en een bezoek gebracht aan de hotsprings en de Thermal Valley in Xinbeitou. Gezellig in de hotsprings tussen de locals :-)
De poort van het Xinbeitou metrostation
De Xinbeitou Thermal Valley met verschillende hotsprings
Een van de hotsprings. Diverse baden met verschillende temperaturen
Vervolgens terug naar het hotel, koffers ophalen en terug naar Hong Kong. Een ideale trip en precies lang genoeg om een goede indruk te krijgen van Taiwan. Een punt dient overigens nog wel vermeld te worden. Het eten in Taiwan is wezenlijk verschillend van het eten in andere Aziatische landen. Waar in alle landen dezelfde ingredienten gebruikt worden: rijst, noodles, vis, groente, tofu en vlees, wordt in Taiwan alles heel naturel gekookt en niet of nauwelijks kruiden gebruikt. Het eten is daardoor heel flauw van smaak. Dit in tegenstelling tot andere landen waar de kruiden en chilipepers veelvuldig gebruikt worden.
Subscribe to:
Posts (Atom)